ఎప్పుడూ కొత్తగా అనిపించే పాత కథలు (వేలుపిళ్లై సమీక్ష)

దాదాపు ఈ కథలన్నీ ఏభై ఏళ్ళనాటివి. ఐనా పాతబడ్డకొద్దీ విస్కీ విలువ పెరిగినట్లు యిప్పుడొస్తున్న వాసి ప్రధానం కాని కథల రాశితో, నాణ్యతతో పోల్చినప్పుడు ‘అబ్బా… ఆ పాత కథలు ఎంత కొత్తగా, ఎంత తాజాగా, వాడిపోకుండా పరిమళభరితంగా ఉన్నాయా’ అని ఆశ్చర్యపడ్తూ, ఆనందపడే స్థాయిలో ఉన్న కథలు ‘వేలుపిళ్లై‘ పుస్తకంలోనివి. వీటిని రాసిన సి. రామచంద్రరావు కూడా ఈ కథల వలెనే ఒక విలక్షణమైన వ్యక్తి. తెలుగు పాతకథల వైభవం తెలిసిన వరిష్ట పాఠకులకు బాగా తెలిసినవాడు. బాగా అంటే ఎక్కువ అని కాదు, మంచి కథలు రాసే రచయితగా అని. అతను రాసిన కథలే అతి తక్కువ. తన యాభై అరవై ఏళ్ళ రచనా జీవితంలో అతని రాసినవి ఈ పుస్తకంలోని తొమ్మిది కథలే. తక్కువ కథలు రాసిన వారందరూ గొప్ప రచయితలు కారు కాని ఎందుకో చాలామంది గొప్పరచయితలు తక్కువ కథల్నే రాసిన ఉదంతాలు చాలా ఉన్నాయి.
‘వేలుపిళ్లై’లోని దాదపు అన్ని కథల్లోనూ స్థలం తెలుగుప్రాంతం కాదు. పాత్రలు, వాతావరణం, పరిసరాల స్వరూప విశేషాలూ తెలుగువి కావు. కథావస్తువు కూడా జనానికి బాగా తెలిసిన, సార్వజనీనమైన జీవితంలోంచి స్వీకరించినది కాదు. రచయిత తనకు తెలిసిన, తనదైన, తన అభిరుచికి తగిన ఒక అసాధారణ జీవిత పర్యావరణంలో నుండి ప్రత్యేకంగా ఎన్నుకున్న కథావస్తువులే అన్ని కథల్లోనూ ఉన్నాయి. పాత్రలు ఎక్కువగా తమిళులు, ఇంగ్లీషు దొరలు, ఎస్టేట్ కొండలు, లోయలు, అక్కడి ప్రత్యేకమైన జీవితపు అలవాట్లు, సంస్కృతి, జీవన విధానం చాలావరకు అధునాతనమైన నియోరిచ్ క్లాస్ అలవాట్లు, కథనం… ఇవన్నీ వందేళ్ళ తెలుగు కథతో పోలిస్తే, రామచంద్రరావు విలక్షణంగా ప్రవేశపెట్టి, మెప్పించి, అనేక బహుమతులను సాధించి, తనదైన వింత గొంతుతో తనదైన ముద్రని మిగిల్చిన బాపతు… ఐతే ఈ కథలు అనేకమంది విజ్ఞులైన సాహిత్యకారులతో సహా బహుళపాఠకుల ఆదరణని పొందడానికి కారణం పూర్తిగా తెలుగువాడైన రచయిత ప్రతీ కథలోనూ నిజాయితీతో నిండిన తెలుగుదనాన్ని సజీవంగా అందివ్వడం. పాత్రలలో పారదర్శకమైన ప్రతిస్పందనలను, ప్రతిఫలనాలను ఉన్నదున్నట్లుగా ప్రస్ఫుటపరచడం. సందర్భాన్ని అందమైన శిల్పం వలె చెక్కి సన్నివేశాన్ని రూపుకట్టించడం.
రచయిత ఎవరైనా తన కథలను తను ఎరిగిన జీవితం నుంచే సృజిస్తాడు. తను కూడా ఒక భాగస్వామియైన తానెరిగిన సామాజిక వాతావరణం నేపధ్యం నుండీ ఏరుకుని కథనుగానీ, ఏ ఇతర ప్రక్రియనుగానీ సృజిస్తాడు. కథకు అక్కడి భౌగోళిక, వాతావరణ, సన్నివేశ సంబంధ వైవిధ్యత వంటివన్నీ కూడా అదనపు అలంకారాలై కృతిని పరిపుష్టం చేస్తాయి. దృశ్యమాధ్యమమైన ‘సినిమా’లో శ్యామ్ బెనెగల్, గోవింద్ నిహలనీ, సంతోష్ శివన్ వంటి సృజనాత్మక దర్శకులు తమ చిత్రాల్లో కథను చెప్పేముందు ఆ సన్నివేశాన్ని, చుట్టూ ఉన్న వాతావరణాన్ని ముందు ప్రేక్షకుల ముంచు ప్రతిష్టించి ఒక చదరంగంలో పావులవలె పాత్రలను కదుపుతారు. అందుకే వాళ్ళ చిత్రాలు కళాపిపాసులైన ప్రేక్షకులను ఆకట్టుకుంటాయి. సి. రామచంద్రరావు కూడా తన కథల్లో కథా సందర్భాన్ని వాతావరణ సహిత ప్రస్తావనలతో ఉన్నతీకరిస్తారు. అంతిమంగా ఒక కొసమెరుపుతో, అనూహ్య మలుపులతో కథను ముగించి ఒక విభ్రమని కలిగిస్తారు. రచయిత మంచి టెన్నిస్ ప్లేయర్. వింబుల్డన్ క్రీడాకారుడు మహేష్ భూపతి రామచంద్రరావు సోదరుడి కొడుకు. స్వయంగా కూడా ఆయన టెన్నిస్ చాంపియన్‌గా ఎన్నో ట్రోఫీలు గెలిచారు. జీవితంలో ఎక్కువ కాలం టీ తోటల మేనేజర్‌గా, నిర్వాహకుడిగా బ్రిటీష్ అధికారుల మధ్య హుందాయైన ఉద్యోగంలో ఉంటూ వెలుగునీడలను చూశారు. అందువల్ల చాలా కథల్లో టెన్నిస్ ఆట ప్రస్తావన, వివరణ… టీ తోటల్లోని తమిళ వ్యక్తుల, జీవితాల వివరణ, తేయాకు తోటల ఎస్టేట్లలో ఒక అనివార్యభాగమైన ఆఫీసర్స్ క్లబ్బుల ప్రస్తావన, పార్టీలు, విస్కీ విందులు, అత్యాధునిక విలాసవంతమైన యువతీయువకుల అగ్రేసివ్ ప్రవర్తనలతో నిండిన ‘గెట్ టుగెదర్‌లు’… ఇవన్నీ అంతర్లీనంగా ప్రవహిస్తూ అతి సహజమైన కథలికలతో సజీవంగా మన ముందు కదలాడ్తూ కథని సమగ్రం చేస్తూ హృదయాన్ని స్పర్శిస్తాయి. రచయిత తనదైన చమత్కార పాటవంతో సాధించిన విజయమిది.
‘వేలుపిళ్లై’ కథలో ఒక టీ ఎస్టేట్ బజారులో మాములు సరుకులమ్ముకునే వేలుపిళ్లై టోకు వస్తువ్యాపారి గోపాల్ చెట్టియార్ స్నేహంతో ఎలా ఆర్ధికంగా పుంజుకుని ఎదిగి గయ్యాళి పెళ్ళాం పవనాళ్‌ని విడిచి వయసులో ఎంతో చిన్నదీ, వ్యవహారజ్ఞురాలైన సెందామరైతో ఎలా జీవితాన్ని జయించాడో చెప్పాడు రచయిత. సెందామరై శ్రుతి మించిన చురుకుదనంపై అందరికీ కండ్లమంట. అపవాదులు, ఏడుపు. ఐనా జనం మాటలను లక్ష్యపెట్టకుండా సైందామరైని స్వచ్ఛంగా ఇష్టపడే వేలుపిళ్లై అంతరంగాన్ని రచయిత విప్పి చెప్పిన తీరు పాఠకులని చకితులని చేస్తుంది. ముగింపు ఒక గాలితెప్ప స్పర్శవలె పులకింపజేస్తుంది.
మరోకథ ‘ఏనుగుల రాయి’ కూడా అంతే. టీ ఎస్టేట్, ప్లాంటేషన్ ఏరియాలు, తేయాకు మొక్కల నర్సరీలు, ఏటవాలు కొండల నేపథ్యం….. తేయాకు తోటలపైకి ఏనుగుల దాడి…. విధ్వంసం…. అక్కడి ఒక తమిళ బాలుడు కడకరై ఏనుగులతో పరిచయం పెంచుకుని, స్నేహితునిగా మరి, ఏనుగులతో ఎడబాటు, వియోగం…. మళ్ళీ ఏనుగులను కలుసుకుని స్నేహించి…. చివరికి ఏనుగులరాయి దగ్గర రాళ్ళు దొర్లి కడకరై చనిపోవడం… మనిషికీ, జంతువులకూ, ప్రకృతికీ మధ్య అదృశ్యమై సజీవంగా ఉన్న బంధాన్ని ఈ కథ అద్భుతంగా చెబుతుంది.
‘టెన్నిస్ టూర్నమెంట్’, ‘గాళిదేవరు’, ‘ఫాన్సీ డ్రెస్ పార్టీ’, ‘కంపెనీ లీజ్’, ‘క్లబ్ నైట్’…… కథలన్నీ సమాజంలోని ఉన్నత విద్యావంతులైన టీ ఎస్టేట్స్, టెన్నిస్ రంగాలలో ప్రసిద్ధులైన వ్యక్తులు పాత్రలుగా నిండిన విశ్లేషణలే…. ఆడ, మగ… కలతలు, అతి సున్నిత మానవీయ సంబంధాలు, బలాలు, బలహీనతలు…. సెక్స్ ప్రతిఫలనాలు…. లోలోపల రహస్యమై నడిపించే అంతరంగ స్వభావాలు….. అంతా ఒక ‘న్యూ సాండ్‌విచ్’. ఈ కథలన్నీ యిదివరకు ఎన్నోసార్లు ‘పాతకథల’ ప్రస్తావన కింద ఎన్నో ప్రముఖ పత్రికల్లో మళ్ళీ మళ్ళీ వెలువడ్డవే.
కొత్తగా కథలను రాయాలనుకుంటున్న రచయితలు ‘వేలుపిళ్లై’ కథల్ను నమూనాగా అధ్యయించి కథను ఎంత సరళ సుందరంగా నడిపించవచ్చో నేర్చుకోవచ్చు. ఈ కథలు ‘తెలుగు కథ’ యాత్రలో తారసపడే అందమైన జ్ఞాపికలు. శాశ్వతమైనవి. మరుపురానివి.

రామాచంద్రమౌళి
(పాలపిట్ట జూన్ 2012 సంచికలో ప్రచురితం)

* * *

“వేలుపిళ్లై” డిజిటల్ రూపంలో కినిగెలో లభిస్తుంది. మరిన్ని వివరాలకు ఈ క్రింది లింక్‌ని అనుసరించండి.
వేలుపిళ్లై On Kinige

Related Posts:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>