అమెరికాలో జీవనం.. అనుభూతుల సారం

ఆ నేల, ఆ నీరు, ఆ గాలి అన్ని నవోదయ షాపుల్లోనూ లభిస్తుంది వెల: రూ.80, కినిగే.కామ్‌లో కూడా దొరుకును. అరవై, డెబ్భై దశాబ్దాలలో అమెరికాకు ప్రవాసం వెళ్ళిన అతి కొద్దిమంది భారతీయుల్లో వేలూరి వెంకటేశ్వరరావు ఒకరు. అక్కడికి వెళ్ళినా మన జన్మభూమిని, అమ్మ భాషనీ మరిచిపోక, తెలుగులో కథలు రాస్తున్న వారు కొద్దిమందిలో ఒకరు. ఇలా ఎందుకన్నానంటే ఈ రోజుల్లో అమెరికా వెళ్ళినవారు తెలుగునే మరిచిపోతున్నారు, ఇక కథలు రాయడం కూడానా? అందుకే వెంకటేశ్వరరావుగారి కృషిని ముందుగా అభినందించాలి. అమెరికాలోనే కాదు, భారతదేశంలో ఉండి కూడా తెలుగును మరచిపోతున్న వారెందరో! మరొక మాట ఏమంటే- ప్రతి ఒక్కరి నోటా వినే ఒకే ఒక మాట ‘టైం లేదండీ’ అని. నిజమే అందరికీ ఉరుకుల పరుగుల జీవితమే కానీ అందులోంచి కొద్ది సమయాన్ని సాహిత్యం కోసం కేటాయించాలంటే ముందస్తుగా భాషపైనా సాహిత్యం పైనా ప్రేమ, అభిమానం ఉండాలి. ఇవి కలిగినవారు కనుకనే వెంకటేశ్వరరావుగారు ఈరోజు ఈ-మాట అనే వెబ్ పత్రికకి డెబ్భై ఏళ్ళ వయసులో కూడా తరగని హుషారుతో సంపాదకత్వం వహిస్తూ ఉండటం ఆయనకి తెలుగు భాష పట్ల మమకారాన్ని చాటుతోంది. గత ఏభై ఏళ్ళలో తను రాసిన కథలన్నిటినీ పుస్తకంగా తీసుకురావడం చాలా ముదావహం. అమెరికా జీవితాన్ని దాదాపు నాలుగు దశాబ్దాలపైనే అనుభవిస్తూ, అక్కడే స్థిరపడినవారు వెంకటేశ్వరరావు దంపతులు. ముందుమాటలో రచయిత అమెరికా స్టైల్‌లోనే ఒక మాట అన్నారు. కథ చదవగానే ‘వావ్’ అనిపించాలని. నిజమే- కొన్ని కథలు చదివాక నాకలాగే అనిపించింది. పాఠకులకు కూడా అనిపిస్తుంది అనడంలో అతిశయోక్తిలేదు. కానీ అన్ని కథలు చదివించేలా లేవు. కొన్ని సింప్ల్ నేరేషన్‌లా అనిపిస్తాయి. అయినా అమెరికా జీవితానికి, అప్పటి రోజుల్లో ఉన్న స్థితిని కొంత ఆవిష్కరించడం కొన్ని కథల్లో బాగుంది. ఉదాహరణకి ‘గోమేజ్ ఎప్పుడొస్తాడో?’’, ‘మేటామార్పాసిస్’ లాంటి కథలు. అక్కడి జీవన విధానాన్ని మాత్రమేకాక గోమేజ్ అనే వ్యక్తిలోని నిజాయితీని ప్రతిబింబించే ఆ కథ తప్పక ఆకట్టుకుంటుంది. మేటామార్పాసిస్ ఫ్రాంజ్ కాఫ్కా శీర్షిక తీసుకున్నా ఈ కథను మలచిన కథనం బాగుంది. రంగనాథం అమెరికా వెళ్ళిన కొద్దిరోజులకు ఎలా ఎంతగా మారాడో చెప్తూపోతే ఇదేమీ గొప్ప కథకాదు కానీ ఆఖరిలో ఎంత మారినా అవసరం కొద్దీ తన ఆహారపు అలవాట్లుమారవు- మన భారతీయుడికి ముఖ్యంగా తెలుగువాడికి అని చెప్పడం ఈ కథలో పంచ్. ప్రముఖ కథకుడు వాసిరెడ్డి నవీన్ తన మాటలో వ్యంగ్యం వెంకటేశ్వరరావుగారి కథకు చిరునామా అన్నారు. అది నిజమే. ప్రతి కథలోనూ ఒక వ్యంగ్యం. ఆంగ్లంలో ఐతే ‘‘టాంగ్ ఇన్ చీక్’’ కామెంట్ అంటాము. అలా కథనంలోనే ఇమిడిపోయే వ్యంగ్యం పాఠకులని చదివిస్తుంది. ‘‘స్వర్గంలో స్టిప్ టీజ్’’ కథ చాలా హాస్యస్ఫోరకంగా ఉంది. ముఖ్యంగా పుస్తకం టైటిల్ కథ- ‘‘ఆ నేల, ఆ నీరు, ఆ గాలి’’ పురాణ పాత్రలైన సీతారామ లక్ష్మణులు వనవాసంలో గోదావరి కృష్ణ దాటుతున్న సమయంలో సీత, లక్ష్మణుడు రాముడిని ఎదిరించడం, పెన్నా దాటగానే మళ్ళీ అతడి కాళ్లకు మొక్కి మన్నించమని కోరడం- మనల్ని నవ్వించినా, రాముడు వ్యాఖ్యలో- ‘ఆ నేల, గాలి, నీరు మహిమతో అక్కడివారు గొడవ పడకుండా ఉండరు’ అనడం కొంచెం ఆగ్రహం తెప్పించవచ్చు ఆయా ప్రాంతాల వారికి. నవ్వేసుకుంటే ఈ కథ బాగానే ఉంటుంది. ఇక కథనంలో రచయత చేసిన ప్రయోగాలు కథాచిత్రాలుగా ఆయన రాసిన ప్రక్రియ నేటి చదువరులకి ఇష్టంగా ఉండవచ్చు. కొన్ని నాస్టాల్జియా కథలు ప్రవాసుల్లో తప్పవు మరి. వారి తెలుగు మాస్టారి గురించి ఆయన వెలిబుచ్చిన గౌరవం చాలా ప్రశంసనీయం. రచయత తన జీవిత భాగస్వామి శాంతిగారికి అంకితమిచ్చారు ఈ పుస్తకాన్ని. సీరియస్ పాఠకుడికి ఇందులో ఏమీలేదు గానీ, లైట్ రీడ్‌గా పనికొచ్చే పుస్తకం అని చెప్పవచ్చు.

జగద్ధాత్రి, 30/03/2013 నాటి ‘అక్షర పేజి’

* * *

కినిగె వెబ్ సైట్ ద్వారా ప్రింట్ బుక్‌ని తగ్గింపు ధరకి తెప్పించుకోవచ్చు. మరిన్ని వివరాలకు ఈ క్రింది లింక్‌ని అనుసరించండి.

ఆ నేల, ఆ నీరు, ఆ గాలి On Kinige

Related Posts:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>