ఉత్సవకానుక

ఆదూరి వెంకట సీతారామమూర్తి గారు రాసిన కథల సంకలనం “ఉత్సవకానుక”. తన కథలకు ప్రేరణ సమాజం, సమాజంలోని వ్యక్తులు, వారి ప్రవర్తన అని రచయిత అంటారు. మూర్తిగారు అన్ని ప్రక్రియలలోనూ రచనలు చేసినా, తనకి నచ్చిన ప్రక్రియ మాత్రం కథేనని ఆయనంటారు.

ఈ సంకలనంలోని కొన్ని కథలను పరిచయం చేసుకుందాం.

ఉత్సవకానుక: తాను ప్రాణంగా ప్రేమించే శాస్త్రీయ సంగీతాన్ని విని తరించడానికి దీక్షితులు అనే అనే ఓ పేద వ్యక్తి దాదాపుగా 160 కిలోమీటర్లు ప్రయాణం చేసి ఓ ఆరాధనా ఉత్సవానికి హాజరవుతాడు. రాత్రి బస కోసం, నిర్వాహకులను బిడియపడుతూ అడుగుతాడు. ఉన్నన్ని రోజులు పిల్లలు పాడినా, పెద్దలు పాడిన ఎంతో శ్రద్ధగా విని తన్మయుడవుతాడు. ఉత్సవం ముగింపు కొచ్చేసరికి అందరూ ఎంతో కొంత మొత్తాన్ని విరాళంగా ఇస్తుంటే, ఎటువంటి ఆడంబరాలకు పోకుండా ఓ చిన్న కవర్‌ని హుండీలో వేసి మౌనంగా నిష్ర్కమిస్తాడు దీక్షితులు. అదే ఉత్సవ కానుక.

అమ్మాయి పెళ్ళి: తన కూతురికి అమెరికా సంబంధమే చేసి నలుగురిలో గొప్ప అనిపించుకోవాలనే తపన ఓ తల్లిది. మధ్యతరగతి వారైనా, ఎలాగొలా ధనవంతుల సంబంధం చేసి కూతుర్ని విదేశాలకి పంపితే, ఆ తర్వాత తను కూడా విదేశాలకి వెళ్ళచ్చనే ఆశ అనంతలక్ష్మిది. మ్యారేజి బ్యూరో వారి దరఖాస్తు నింపిస్తుంది, మూడువేలు చదివించుకుంటుంది. వాళ్ళు చెప్పిన ఫోటో స్టూడియోలోనే అమ్మాయి ఫోటోలు తీయిస్తుంది. రెండేళ్ళు గడచినా ఒక్క సంబంధమూ రాలేదు. ఆ తరువాత వచ్చిన ఒకటి రెండు సంబంధాలు పెళ్ళిచూపుల వరకు రాకుండానే, వీగిపోయాయి. ఈ లోపల కూతురు తనతో పాటే పని చేసే లెక్చరర్‌ని పెళ్ళి చేసుకుంటానని చెబుతుంది. ఈడూజోడూ, కులం, గోత్రం అన్నీ సరిపోవడంతో తండ్రి ఒప్పేసుకుంటాడు. కూతురి పెళ్ళి గురించి తాను కన్న కలలన్నీ నీటి బుడగల్లా పేలిపోగా, అనంతలక్ష్మి తలపట్టుకుని కూర్చుట్టుంది.

తెరవు: ఓ పెద్దాయన మంగ అనే చిన్న పిల్లని తన ఇంట్లో ఉంచుకుని పని చేయిస్తున్నాడనే కారణంతో బాలకార్మికుల నిషేధం గురించి మాట్లాడి మంగకి ‘స్వేచ్ఛ’ కల్పిస్తుంది వసుంధర. మంగ జీవితం నాశనం కాకుండా కాపాడానని ఆమె భావిస్తుంది. కానీ అసలు విషయం వేరు. పేద పిల్లయిన మంగకి శుభ్రమైన బట్టలివ్వడం, మూడు పూటలా భోజనం పెట్టడం, చదువు నేర్పడం వంటివి చేసారా పెద్దాయన. వాళ్ళ కుటుంబానికి రావల్సిన డబ్బేదో ఉంటే దాన్ని కూడా ఇప్పించారాయన. ఇవన్నీ ఆయన చనిపోయాక, వసుంధరకి తెలుస్తాయి. అప్పట్నించి మంగ బాధ్యత తను తీసుకుంటుంది.

పాత బంగారు లోకం: ఆనందరావు, అమృతలది అన్యోన్య దాంపత్యం. చిన్ననాటి నుంచి ఉన్న ఊర్లోనే ఉండడంతో, అమృతకి విసుగ్గా ఉంటుంది. భర్తకి వేరే ఊరిలో ఉద్యోగం వస్తే బాగుండనుకుంటుంది. తమ ఇంట్లో ఉన్న పాత సామాన్లను వదిలించుకుని, కొత్త ఊర్లో కొత్త వస్తువలతో హాయిగా ఉండచ్చని అనుకుంటుంది. ఆమె కోరుకున్నట్లే భర్త కొత్త ఉద్యోగంలో చేరుతాడు, కాని ఇక్కడే వచ్చిందో చిక్కు. అతనిని ఉన్న ఊర్లోనే నియమిస్తుంది కొత్త కంపెనీ !!

ఊరట: ఓ కుటుంబంలోని ముగ్గురు తోబుట్టువులలో ఆఖరిది గాయత్రి. ఆమెకి పెళ్ళీడు వచ్చినా, ఆర్ధిక సమస్యల వలన ఇంకా పెళ్ళికాదు. అక్కలిద్దరి పెళ్ళి చేసేసరికే తండ్రి అప్పుల పాలవుతాడు. తల్లి మరణించడంతో తండ్రి అవసరాలన్నీ తనే చూస్తుంటుంది గాయత్రి. తనకీ పెళ్ళయి వెళ్ళిపోతే తండ్రి పరిస్థితి ఏమిటని బాధ పడుతుంటుంది. చివరికో సంబంధం కుదురుతుంది. పెళ్ళికొడుకు రూపసి కాకపోయినా, సంస్కారవంతుడు కావడంతో ఊరట చెందుతుంది గాయత్రి.

చిలకాకుపచ్చ రంగు జరీ చీర: వ్యాపారం కోసం సంస్థలు జనాలని ఏ విధంగా మోసం చేస్తున్నాయో ఈ కథ చెబుతుంది. తనకిష్టమైన చిలకాకుపచ్చ రంగు జరీ చీర కొనడానికి అనంతలక్ష్మి ఎన్నో తిప్పలు పడుతుంది. తన పాత చీరలు కొన్ని, అయిదు డిస్కౌంటు కూపన్లు పట్టుకుని షాపుకి వెడుతుంది. ఆమెకి కావల్సిన చీర సుమారుగా ఐదు వేల రూపాయలలో ఉంటుంది. ఆమె పట్టుకువెళ్ళిన చీరలకి, కూపన్లకి ఐదు వందల రూపాయల విలువ కడతాడు సేల్స్‌మాన్. చివరికి వేర్వేరు రకాల చీరలు చూసి, తనకి కావల్సిన చీరని రెండువేల ఏడొందల రూపాయలు పెట్టి కొనుక్కుంటుంది. మర్నాడు పొద్దున్నే వాళ్ళమ్మ ఊర్నుంచి వస్తూ అనంతలక్ష్మికి పుట్టిన రోజు కానుకగా చిలకాకుపచ్చ రంగు జరీ చీర తెస్తుంది. ఆవిడ దాన్ని మగ్గాల నుంచి నేరుగా కొని డిస్కౌంటు ఇస్తున్న కొత్త షాపులో రెండువేల రూపాయలకే కొందని తెలిసి అనంతలక్ష్మి గతుక్కుమంటుంది.

వృత్తిధర్మం: వృత్తులన్నీ వ్యాపారరీతిలో నడుస్తున్న ఈ రోజులలో తన వృత్తి అయిన పౌరోహిత్యాన్ని ఎంతో నిజాయితీగా నిర్వహిస్తూ వచ్చిన కొద్దిపాటీ పైకంతోనే రోజులు నెట్టుకొట్టుస్తూంటాడు గణపతిశాస్త్రి. ఓ పేదింటి పిల్ల వివాహం అతి తక్కువ ఖర్చుతో చేయించి, ఆ కుటుంబానికి సాయం చేస్తాడాయన. “పసుపు తాడైనా, పసిడి పుస్తైనా అవి మనుషులని, మనసులనీ ముడివేసే బంధాలే” అని ఆయన విశ్వాసం. కథ చివర్లో ఆయన కష్టాలు తీరే మార్గం దొరుకుతుంది.

అంతరాలు: ఇది ఇద్దరు తమ్ముళ్ళ కథ. తండ్రి ఆస్తిలో ఆడపిల్లలకి కూడా వాటా ఉందని తెలిసి లక్షల ఆస్తిలో వాటాకి బదులుగా, చాలా తక్కువ మొత్తం అక్కకి వచ్చేలా చేద్దామని ఒక తమ్ముడు ఆలోచిస్తే; తను పేదవాడైనా, రోజుకూలీ అయినా, అక్క రాకరాక ఇంటికి వస్తే చీరపెట్టడానికి అప్పు చేస్తాడు మరో తమ్ముడు. వీరిద్దరి మధ్య అంతరాన్ని చూపుతుందీ కథ.

సంసారంలో హింసానాదం: ఈ కథ మధ్యతరగతి సంసారాల్లోని ఓ పెద్ద గండం గురించి చెబుతుంది. అదేంటంటే….అతిధులుగా వచ్చిన చుట్టాలు ఎన్ని రోజులైనా తిరుగు ప్రయాణం మాటెత్తకపోడం. అసలే అంతంత మాత్రంగా ఉండే ఆర్థిక పరిస్థితులలో గుట్టుగా నడిచే సంసారాలు…ఇలాంటి రా’బంధువు’ల వలన వీధినపడుతూంటుంది. “రెండే రాత్రుళ్ళుంటాం…… శివరాత్రి నుంచి సంకురాత్రి వరకు….” అనే పాతకాలం సామెత గుర్తొస్తుంది ఈ కథ చదివాక.

గోరింట పండింది: “కొత్త పెళ్ళికొడుకు బుగ్గ గోరింటతో పండేదెప్పుడు?” అనే ప్రశ్నకి సమాధానం ఈ కథలో దొరుకుతుంది. గోరింట తను పండడమే కాకుండా ఓ జీవితాన్నీ పండిస్తుందీ కథలో. అద్భుతమైన కథ ఇది.

సాఫీగా హాయిగా సాగే ఓ జలప్రవాహంలా సాగిపోయే 15 కథలు ఈ పుస్తకంలో ఉన్నాయి. మూర్తిగారి కథలలో “వాస్తవికత, భావుకత గణనీయంగా ఉంటాయని” డా. సి. నారాయణ రెడ్డి గారు వ్యక్తం చేసిన అభిప్రాయం నూటికి నూరు పాళ్ళు సరైనదనేని ఈ కథలు చదివితే అనిపిస్తుంది. రూ. 50/- ఖరీదున్న ఈ పుస్తకం డిజిటల్ రూపంలో కినిగెలో లభిస్తుంది. నెలకు రూ. 30/- అద్దెతో కూడా చదువుకోవచ్చు.

కొల్లూరి సోమ శంకర్

Related Posts:

ఉత్సవ కానుక–ఆదూరి వెంకట సీతారామమూర్తి–కథా సంకలనం.


ఉత్సవ కానుక

 

 

 

ఆదూరి వెంకట సీతారామమూర్తి

 

 

హరివంశీ పచ్రురణలు

సీతమ్మధార, విశాఖపట్నం.


 

 

 

 

 

 

UTSAVA KAANUKA

(Anthology of Short Stories)

by

©Aduri Venkata Seetarama Murty

First Published : April 2007.

Title Designed by

Sri BAPU

Author’s Photo : Hema Shankar

For Copies :

Smt. A. Satyavathi Devi

50–52–2, Seetammadhara

Visakhapatnam – 530 013.

Ph : 0891 – 2536741

Visalandhra Book House, Hyderabad

and its branches in A.P.

Printed at :

Satyam Offset Imprints

Visakhapatnam – 16.

Price : Rs.50/–


 

ఇదీ వరుస

ఉత్సవ కానుక… 5

అమ్మాయిపెళ్ళి…… 22

తెరువు….. 37

పాత బంగారులోకం……. 57

ఊరట….. 67

చిలకాకుపచ్చ రంగు జరీచీర…. 81

బతుకుదారి…. 91

సర్వం జగన్నాథం…….. 103

వృత్తి ధర్మం……… 119

అంతరాలు……. 127

సంసారంలో హింసానాదం…….. 141

బంధం…….. 171

బెస్ట్‌ కపులూ – గిఫ్ట్‌ కూపనూ……… 178

గోరింట పండింది…. 188

ఆనందపురం వెళ్లాలి…. 202

‘ఆత్మధృతి’ కథాసంపుటిపై…. 210

కొన్ని సమీక్షలూ..లేఖలూ.. అభిప్రాయాలూ… 210

Seetarama Murty – A Gentle Persuader. 220


 

ఆంధ్రప్రభ సచిత్రవారపత్రిక. అక్టోబరు 24, 2003

 

 

ఉత్సవ కానుక

                ఆనాటి ఉత్సవ ప్రారంభ వేడుక ఎంత ఘనంగా జరగాలో అంత ఘనంగానూ మొదలైంది. తన జీవితమంతా శాస్త్రీయ సంగీత సాధనలోనూ, బోధనలోనూ గడుపుతూన్న సంగీత కులపతి మార్కండేయశాస్త్రి గారి ఆధ్వర్యంలో యీ ఆరాధనోత్సవాలు తక్కువస్ధాయిలో జరుగుతాయని ఎవరూ వూహించరు. సరస్వతీ గాన సభ హాలు అత్యంత సుందరంగా అలంకరింపబడింది. వేదిక అంతా పరిమళాలు విరజిమ్మే రంగురంగుల పూలగుత్తులతో నిండి వుంది వేదికకు ఒక ప్రక్క త్యాగరాజస్వామి వారి తైలవర్ణచిత్రం గులాబీలూ మల్లెల దండలతో అలంకరింపబడి వుంది.

                ఉదయం పూజానంతరం తిరువీధి ఊరేగింపు కార్యక్రమం. తరువాత పంచరత్న సేవ. వేదికమీద అటు పాతిక మంది, యిటు పాతిక మంది నిష్ణాతులూ, ఔత్సాహికులూ అయిన గాయనీ గాయకులూ, వేదిక మధ్యలో మైకు ముందు శాస్త్రిగారు. ఆయన తమ గళాన్ని సరిచేసుకున్నారు హాలంతా సంగీతప్రియులతో నిండి వుంది.

                జగదానంద కారక… జయ జానకీ ప్రాణ నాయక…

                త్యాగరాజ స్వామి వారి కీర్తనల్లో ఆణిముత్యాలనదగ్గ పంచరత్న కీర్తనల్లో మొదటి కీర్తనను ఆలపించారు శాస్త్రిగారు వేదిక మీద కళాకారుల కంఠాలన్నీ ఏక కంఠంగా సేవ మొదలయ్యింది. నాట రాగంలో సాగిన ఆ కీర్తనకు హాల్లో ప్రేక్షక సీట్లలో కూర్చున్న ఔత్సాహిక కళాకారులు తాళం వేయడం ప్రారంభించారు చూడ్డానికీ వినడానికీ కూడా మనోహరంగా వుందా దృశ్యం.

                ఎల్ల లోకాలకూ ఆనందదాయకమైన వాడా… జానకీరమణా సుగుణాకరా. .. పాపరహితుడా… అందమైన ముఖము, అమృతమయమైన వాక్కు గలవాడా… ఇంద్రనీల మణుల కాంతివంటి కాంతిగల శరీరము గలవాడా… చంద్ర సూర్యనేత్రుడా… సృష్టి స్థితి లయాలకు కారకుడా… శరణాగతుల్ని పాలించేవాడా… సత్కవుల హృదయాలలో వేంచేసి వుండేవాడా… దేవముని స్నేహితుడా.. త్యాగరాజాది వరభక్తులు నిన్ను నుతిస్తున్నారు…అనే భావన శ్రావ్యమైన నాటరాగంలో ఒదిగి కళాకారుల కంఠాలగుండా జాలువారి హాలు హాలంతా పరుచుకుంది.

                అటు సంగీత వాహినిలో ఓలలాడుతూనే ఒక కార్యకర్తగా మొదటి ద్వారానికెదురుగా నిలబడి పర్యవేక్షిస్తూ వున్నాను నేను ప్రముఖులు కూర్చున్న ముందు వరుసలో ఒక్క సీటు మాత్రం ఖాళీగా వుంది రెండు మూడు వరుసల్లో కొన్ని సీట్లు ఎవరికోసమో నిర్దేశింపబడినట్లు ఖాళీగా వున్నాయి.

                ఇంతలో ముందు ద్వారం గుండా ఒక వ్యక్తి లోపలికి ప్రవేశించేడు. ఆరడుగల ఆజానుబాహువు, నెరిసిన తల తెల్లని పట్టు లాల్చీ, పైజామా వేసుకున్నాడు. అతని వెనుక అతని భార్య కాబోలు ఆకుపచ్చరంగు పట్టుచీరలో వుంది. ఆమెతో పాటు ఓ పదేళ్ల కుర్రాడు. వాళ్లు ముగ్గురూ సరాసరి ముందువరుసలోని ముఖ్యుల్ని దాటుకొంటూ వచ్చి హాలంతటినీ ఓ మారు పరికించి రెండో వరుసలో ఖాళీగా వున్న సీట్లలో కూర్చున్నారు. ఆయనెవరో నాకు ఎప్పుడూ ఎక్కడా చూసినట్టు గుర్తులేదు. ఆహ్వానితులలో ముఖ్యుడో, లేదా అటువంటి ముఖ్యుల బంధువో తెలియలేదు

                దుడుకుగల నన్నే దొర కొడుకు బ్రోచురా…

                గౌళ రాగంలో త్యాగరాజస్వామి రెండవ పంచరత్న కీర్తన మొదలయింది. తెలిసిన స్ధానిక కళాకారులు కొందరొస్తే వారికి సీట్లు చూపించి కూర్చోబెడుతున్నాను. ఇంతలో పట్టులాల్చీ ఆసామి లేచి స్టేజీకి దగ్గరగా వెళ్లి చేతిలోని ఫ్లాష్‌ కెమెరాతో నాలుగైదు ఫోటోలు తీసి వచ్చి భార్య పక్కన కూర్చున్నాడు.

                ఉదయం సభ కావటాన, అందులోనూ సెలవుదినం కాకపోవటాన రద్దీ ఆట్టే లేకపోయినా హాలు సుమారుగా నిండుగానే వుంది.

                కర్ణాటక సంగీత రత్నత్రయంలో అగ్రగణ్యులైన త్యాగరాజస్వామి వారికి ప్రతియేటా తిరువైయూరులో ఆరాధనోత్సవాలు విశేషరీతిలో జరుగుతూండడం, సంగీతమే తన జీవిత ధ్యేయమూ, గమనమూ, అనుకుని ఉచితంగా సంగీతాన్ని నేర్పి ఎన్నో వందల మంది సంగీత కళాకారుల్ని తయారుచేసిన మార్కండేయ శాస్త్రిగారు ఆ ఉత్సవాలకు శిష్యులతో సహా వెళ్లి రావడం కొన్ని ఏళ్లుగా జరుగుతూనే వుంది. అయితే యింతమంది సంగీత కళాకారులూ, అభిమానులూ వున్న యీ పట్నంలో కూడా అటువంటి ఉత్సవాలు శక్తికొద్దీ జరిపి త్యాగరాజస్వామి వారినెందుకు ఆరాధించకూడదూ అనే పట్టుదలతో ఉద్యమించి అభిరుచిగల వారిని సంప్రదించి రెండేళ్ల క్రిందటే మొదటి ఉత్సవం జరిపారు. ఆయన కృషికి తగిన ప్రోత్సాహమే లభించింది. ఉత్సవ కమిటీలో నగరానికి చెందిన కొందరు ప్రముఖులు వుండటం వల్ల ఆర్ధికపరమైన యిబ్బందులు ఆట్టే లేవు. ఇప్పుడు సంగీతాభిమానులకీ లోటులేదు

                ..ఎందరో మహానుభావులు…మేఘశ్యాముని అందాలు హృదయారవిందములో చూసుకొని బ్రహ్మానందాన్ని పొందేవారెందరో!… సామగానం చేసే ధన్యులెందరో… మనస్సనే కోతి సంచారాన్ని నిలుపుచేసి దివ్యమూర్తిని పొడగాంచే వాళ్లెందరో… పారమార్థిక మార్గంలో పరాత్పరుణ్ణి స్వరం, లయ, రాగం తెలిసి పాడే వాళ్లెందరో… భాగవతరామాయణాలు, వేదం, శాస్త్రపురాణాలు, ఆరు మతాల రహస్యాలూ, ముప్ఫయ్‌ మూడు కోట్ల దేవతల అంతరంగ భావాలూ తెలిసి, భావ రాగ తాళాల సౌఖ్యం గమనించి చిరాయువూ నిరవధి సుఖమూ అనుభవిస్తూ త్యాగరాజ బంధువులైన వాళ్లెందరో … రాముడికి యదార్థ దాసులైన వాళ్లెందరో… ఆ మహానుభావులందరికీ వందనాలు అనే భావనతో స్వరాన్వితమైన ఎందరో మహానుభావులందరికీ వందనములుఅనే ఐదవ ఘనరాగ పంచరత్న కీర్తన సంగీతాభిమానుల్ని మంత్రముగ్ధుల్ని చేసింది.

                అలా ఉదయం పది గంటలకు త్యాగరాజ పంచరత్న సేవ ముగిసింది. కొంత విరామానంతరం సంగీత సభలు మొదలవుతాయి ఔత్సాహిక, బాల కళాకారులకు పదేసి నిముషాలూ, లబ్ధ ప్రతిష్టులకు పదిహేను, ముప్ఫయ్‌ నిముషాలూ కేటాయిస్తూ అలా మూడురోజులూ రాత్రి తొమ్మిది గంటల వరకూ జరుగుతాయి.

                విరామ కాలంలో ప్రసాద వితరణ కార్యక్రమం మొదలైంది పట్నంలో ప్రఖ్యాతి గాంచిన ఓ పెద్ద హోటల్‌ వారు ప్రసాదాలు పంపడానికి ముందుకొచ్చారు. పులిహార, చక్కెర పొంగలి రెండు వేర్వేరు ఆకు దొన్నెల్లో వేసి అందిస్తున్నారు కార్యకర్తలు వచ్చేవారిని ఒక వరుస క్రమంలో నిలిపే ప్రయత్నంలో నేనున్నాను.

                సరిగ్గా అప్పుడు మళ్లీ చూశానా పట్టు లాల్చీ ఆసామీని. ఈమారు కాస్త పరీక్షగానే చూశాను. స్థానిక రాజకీయ నాయకుడితో కల్పించుకుని మాట్లాడుతున్నాడు. పెద్దగా విరగబడి నవ్వుతున్నాడు. తననందరూ పరికిస్తున్నారో లేదోనని చుట్టూ చూస్తున్నాడు కాస్సేపాగి ప్రసాదాలిచ్చే స్థలం వద్దకు వచ్చి అబ్బో చాలా క్యూ వుందే. ఇచ్చేయ్యలేరా అంటూ చెయ్యి చాపేడు ఒకరిద్దరికి యిచ్చాక అక్కడి కార్యకర్త యితగాడికీ ప్రసాదం యిచ్చేడు

                క్యూలో రావొచ్చు గదా! అంటున్నారెవరో అతగాడు పట్టించుకుంటేనా?

                ప్రసాదాలకోసం క్యూ ముందుకు జరుగుతోంది. ప్రసాదం తెచ్చిన రెండు అండాలూ ఖాళీ అవుతున్నాయి వెంటవెంటనే నిండుతున్నాయి కూడా. జరగబోయే సంగీత సభల గురించీ, ఏర్పాట్ల గురించీ అంతా మెచ్చుకుంటున్నారు. శాస్త్రిగారి కృషిని అందరూ పొగుడుతున్నారు

                ఊరికొక్కరు చాలు శాస్త్రిగారి వంటివారు మన సంస్కృతీ సాంప్రదాయాలు రక్షింపబడ్డానికీ, సంగీత సాహిత్య కళారూపాలు వెలుగులోకి వచ్చి అందరికీ అందుబాటులోకి రావడానికీ.

                క్యూలో వెనుకనున్న ఎవరో అనడం నా చెవినా బడింది.

                మరి కొద్దిసేపట్లో ప్రసాద వితరణ కార్యక్రమం పూర్తయిపోతుందనగా ఆకుడొప్పలు అయిపోయాయి. ఉన్నవారు కొద్దిమందే. అయినా శర్మను పిలిచి వాటిని తెచ్చే పనిని వురమాయించేను. అంతలోకే అక్కడ మిగిలిన కొద్దిమందిలో ఒక ఆసామీ ముందుకొచ్చి.

                అయ్యాదొప్పల అవసరం లేదు దైవ ప్రసాదం కాసింతైనా చాలు. చేతుల్లో వేసేయ్యండి అన్నాడు

                పొందూరు ఖద్దరు లాల్చీ, పంచ, పై మీద కండువాతో వున్నాడతను దాదాపు యాభై ఏళ్లుండొచ్చు నాతనికి.

                ఔనండీ. దొప్పలు అవసరం లేదు.అన్నారు మరొకరు.

                నిజానికి ఆ కొద్దిమంది కోసం ఆకుదొప్పల్ని తెప్పించనక్కరలేదు. కానీ అందరికీ అన్నీ సమానంగా అందాలి. ఎవరూ నిరాశపడకూడదన్నది శాస్త్రిగారి అభిమతం. అందుకే

                ఫర్వాలేదు. వచ్చేస్తున్నాయి. ప్రసాదం కావల్సినంత తీసుకోండిఅన్నాను.

                కాస్సేపట్లోనే ప్రసాద వితరణ ముగిసింది. హాల్లో కచ్చేరీ ప్రారంభమైంది. అందరూ లోపలికి దారి తీస్తున్నారు నా వంతు ప్రసాదాన్ని నేనూ తీసుకుని లోపలకు వెళ్లే ప్రయత్నంలో వున్నాను.

                ఇంతలో అయ్యా. ఒక్కమాట!అని ఎవరో పిల్చినట్టయి వెనుదిరిగి చూశాను. ఆయనే! క్యూలో చివరన ఉండిపోయినాయన. ఖద్దరు లాల్చీ వేసుకున్న యాభైయేళ్ల వ్యక్తి! చేతిలో చిన్న సంచీతో త్వరత్వరగా నావైపు వస్తున్నాడు.

                ఆగి, ఏమిటీఅన్నట్లు చూశాను అతని వంక.

                అయ్యా, తమరు కార్యకర్తల్లా వున్నారు నాకో చిన్న సహాయం కావల్సి వుంది. శాస్త్రిగార్ని కలవాలో, మీరే అందుకు తగిన వారో నాకు తెలియదు అన్నాడు.

                చెప్పండి.అన్నాను.

                మాది సీతారాంపురం. ఈ వూరికి కొత్తవాడిని. కేవలం తమరు జరిపే యీ ఆరాధనోత్సవాల కోసమే వచ్చాను. ఇక్కడ నాకు బంధువులు గాని మిత్రులు గాని ఎవరూ లేరు భోజనమంటే బయట ఎక్కడన్నా చేయగలను. ఈ రెండు రాత్రులూ ఉండటానికి కాస్త వసతి సదుపాయం వుంటుందేమోనని…

                అతని వివరణలో అభ్యర్ధన వుంది. ఆశ వుంది. అయితే పై వూళ్లనించి వచ్చే సంగీత కళాకారులకైతే భోజన వసతి సదుపాయాలను ఉత్సవ కమిటీ కలుగజేస్తోంది. మరి …. ఇటువంటి వారి విషయంలో…

                నా ఆలోచన గ్రహించిన వాడిలా పోనీ నా అభ్యర్ధనను శాస్త్రిగారికో, కమిటీ వారికో తెలియజేసినా సరే లేదా … నేనే స్వయంగా వారిని… అంటూ ఆగేడు. నేనిక ఆలోచించలేదు

End of preview – Rest of the book is available @ http://kinige.com/kbook.php?id=215 

Related Posts: