“మశాల్” పుస్తకంపై సమీక్ష

ప్రతి ఉద్యమం సాహిత్యాన్ని సృష్టిస్తుంది. ఉద్యమంలోని నవ్యత సాహిత్యంలో కొత్త ఇతివృత్తానికి పాదుపోస్తుంది. కొన్నిసార్లు పాత శిల్పాన్ని తలదన్నే శిల్పం కూడా జతకూడుతుంది.మలి దశ తెలంగాణా ఉద్యమం వందలాది కవులను కొత్తగా తయారుచేసింది. అభ్యుదయ, ప్రగతిశీల విప్లవ కవులు కూడా ఇందులో పాల్గొన్నారు. ఇంత పెద్దఎత్తున ఈ అరశతాబ్దంలో ఏ ఉద్యమంలో రానంత సాహిత్యం వెలువడింది. ఐతే కొన్ని కారణాలవల్ల ఆ పుస్తకాల గురించి, కవుల గురించి లోకానికి తెలియరాలేదు. అంటే వాటిని సమీక్షించే పరిచయాలు, వాటిపై రాసిన వ్యాసాలు ఎక్కడా సరిహద్దులు దాటలేదు. రావలసిన పత్రికల్లో సైతం వ్యాసాలు రాలేకపోయాయి. అలాంటి పుస్తకాలలో వనపట్ల సుబ్బయ్య రాసిన ‘మశాల్’ సుదీర్ఘ కావ్యం ఒకటి. 192 పేజీల కావ్యం చదవడం మొదలుపెడితే ఆపరు. సాధారణంగా కవిత్వం చదివే పాఠకులు తగ్గిపోతున్నారు. కారణం ఏమంటే- దానిలో పునశ్చరణ అధికం. చెప్పిందే చెప్పి పాఠకుడిని విసిగిస్తారు. అసలే అర్థంకాని భాష. భావ చిత్రాల మర్మం తెలియదు. స్పష్టత ఉండదు. ఉంటే సమాసాల అన్వయత కుదరదు. కవి లేని పాండిత్యం చూపాలని ఆశించడంవల్ల కవిత సంక్లిష్టం అవుతున్నది. అలాంటి రోజుల్లో సుదీర్ఘ కావ్యం రాసి మెప్పించాడు కవి. ఎక్కడా చదవడం ఆపే పరిస్థితి రాదు. పాఠకుడికి సమయం చిక్కాలే తప్ప పుస్తకం చేతిలోకి తీసుకుంటే పక్కన పెట్టబుద్ధికాదు. కవి ఉద్రేక పూరిత స్వరం వెంబడి పాకే పాముల్లా అక్షరాల వెంట పడతాం. సుబ్బయ్య చేతిలోని కలం అలవోకగా పాదరసంలా కవిత్వం జారవిడిచింది.మిల్టన్ ‘వేస్‌లాండ్’ చదివిన పాఠకుడు ఇప్పుడు ఎవరైనా ఉంటే అలాంటి అనుభూతే ఈ పుస్తకం చదివాక కలిగిందని చెబుతాడు. ఉద్యమం ఇతివృత్తం అయినా చెప్పే విధానంలో ఎంతో నవ్యత సాధించాడు. మాండలిక పదాలు అంటామా లేదా అన్నది ప్రశ్నకాదు. జీవద్భాషా పదాలను ఉపయోగించుకున్న తీరు ప్రశంసనీయం. ఆ పదాలను వాడాలని వాడి పాఠకుడికి వివరణ ఇచ్చే పాత సంప్రదాయానికి గండికొట్టాడు. ఆ పదాలు చెంగు చెంగున ఎగిరి కవిత్వపు కాసారంలో కలువపూవు అందాలై మెరిశాయి. ఉద్విగ్నభావన కవితకు వేడి పుట్టించింది. కనబడని ఆవిరి అక్షరాలై కదిలినప్పుడు పాఠకుడు విచలితుడు అవుతాడు. రాతి సొరికలో కదలాడే మర్రి మొలకలా భావం పెరిగి పెద్దదై మనని ఆవరిస్తుంది. పచ్చపురుగులున్న తోటలో ముద్దబంతిపూలు వాలిపోయినట్లు పారిభాషిక పదాలు కవిత్వాన్ని ఖూనీచేస్తాయి. ఐతే ‘మశాల్’ ఆ పదాలు పూబంతుల తోరణాల్ని చూసి విప్పారిన దృష్టులవుతాయి.
ఉద్యమపు ప్రతి మలుపుని చరిత్రకారుడు గుర్తుంచుకుని తేదీలతో రాసినట్లు చారిత్రక క్రమవిధానాన్ని కవి పాటించి కవిత్వం చేశాడు. చాలామంది కవులకు చక్కని రహస్య కవితాశక్తి ఇది.ఒక నాలుగేండ్ల కాలంలో సాగిన మహత్తర ఉద్యమాన్ని వస్తువుగా తీసుకున్నా ఎన్నో దశాబ్దాల చరిత్రని తడుముతూ అనేక విషయాలను కవిత్వీకరిస్తాడు. కవి, తాను ఉద్రేకపడి రాయడం ఒక పద్ధతి. పాఠకులకి అంతే సంచలనం కలిగించడం ఒక పద్ధతి. ఇలాంటి భావ సంచలనం కలిగి ఉన్న కవిత్వం ప్రగతిశీల కవిత్వం నుండి ఈ మధ్య రాలేదు. ఇంత పెద్ద రచన కూడా లేదు. కవులు తమకుతాము స్వచ్ఛందంగా ఇల్లొదిలి, వీధి వదిలి, ఊరొదిలి, చేస్తున్న పనులు నదిలో ఉద్యమం గుమ్మాలపై నిలిచి కాహళి మోగించడం కొత్త. సుబ్బయ్య వృత్తిరీత్యా, కులం రీత్యా క్షురకుడు. అతని చేతిలోని కవికి ఉన్న పదనుని, నేర్పుని కలానికెక్కించాడు. అక్కడే అతను కవిగా గెలిచాడు. లబ్దప్రతిష్టులైన కవులు ఎందరో రాశారు. కాని చరణాల పేరు పదాల కుదింపు మాత్రమే.
మశాల్’ అంటే దివిటి. దీని వెలుగుని అస్తిత్వ అలజడి చేయడం ఒక పని. చరిత్ర లోతుల్లో పైకి కనుపించే అన్యాయాలను లోలోతుల్లోంచి అర్థంచేసుకుని విశద పరచడం రెండో పని. దివిటీ వెలుగు చిన్నదే. కాని దివిటీ కవిత్వ సంకేతార్థంలో చైతన్యం అని, ప్రేరణ అనీ, స్ఫూర్తి అని, చీకటితో పోరాడే ఖడ్గం అని అర్థం. అందుకే సమయోచితమైన పేరుపెట్టాడు.కవి వచనంలో ఒక తూగుని కూడా సాధించాడు. అది ఉపయోగించిన పదజాలంవల్లో లేదా భావాల క్రమ నిర్మాణంవల్లో ఏర్పడింది. ‘‘భగభగ మండే సూర్యుని కంట బొటబొట కన్నీళ్ళు కారడం’’ అన్నా, ‘‘నమ్మకం సడలించిన నక్షత్రాలను ఎరి/ మోదుగు పూదండలు అల్లి’’ అన్నా, నిశ్శబ్ద పావురాళ్ళనె చూశారు/ వాటి రెక్కల కింద తల్వార్‌లు చూడలేదు’ అని రాసినా తూగు ఎక్కడా తప్పలేదు. చదివించే గుణానికి తూగు అవసరం.పోరాడడానికి త్యాగాలొద్దు/ మండె మశాల్తీలై అనంతంగా వెలగాలి అని అన్నాడు. మశాల్‌ని మశాల్తీలు అని ప్రయోగించడం తూగు కోసమే. ‘‘సామవలతో కుందేళ్ళకు సంసారం ఎట్ల’’ వంటి ప్రాకృతిక అంశాన్ని రాజకీయ చేయడం కవికి కాలంతో పుట్టిన విద్య. మరోచోట ‘‘ఒక ఒప్పందం/ వెయ్యి ఆవుల దొప తీర్చాలె/ లేకపోతే సామ జీవులు సైతం యుద్ధప్రకటనలు చేస్తయి’’ అని హెచ్చరిస్తాడు.ఈ కవి లోగడే ‘వొల్లెడ’ కవితా సంకలనం తీశాడు. ‘జల్‌జలా’లో ఇతర కవులతోపాటు ఇరవై కవితలు ప్రచురించాడు. అప్పుడే విమర్శకుల దృష్టి నాకర్షించాడు. కాని ‘మశాల్’ వెలుగుని మరచిపోకుండా చేశాడు. అతని అన్ని భావాలతో ఏకీభవించినా, విబేధించినా అందరూ అతని మశాల్ వెలుగుని మాత్రం గుర్తించి తలలూపేలా చేశాడు. ఈ కవిత్వం ప్రాంతీయ మహోద్రేక కవితగా గుర్తించవచ్చు.
ఈ కవిత్వంలో స్ర్తీలను, యువకులను, విద్యార్థులను, అమరవీరులను పదే పదే గుర్తుచేసి వారి త్యాగాల బాటలో పాఠకులని ప్రయాణింపచేస్తాడు. వేయి మంది వీరులను ఉద్యమానికి విరాళంగా ప్రకటించిన వీరమాతలను కొనియాడడం ఎవరైనా హర్షిస్తారు. ప్రజాస్వామ్యంలో జనం తమ శక్తిని ప్రదర్శించినట్లే అక్షరాలు కూడా అమోఘమైన రీతిలో స్పందించాయి. ఇప్పుడు ఉద్యమం ముగియలేదు. ముందు పరుచుకునే ఉంది. న్యాయంకోసం, తగిన వాటాకోసం ఎదురు చూస్తున్నది. సుబ్బయ్య తన వచనాన్ని పదునెక్కించి ప్రజల తరఫున నిలుస్తాడని భరోసా ఇస్తుంది ‘మశాల్’.

-జయధీర్,ఆంధ్రభూమి – అక్షర, 06/09/2014

 

“మశాల్డిజిటల్ రూపంలో కినిగె లో లభిస్తుంది.  మరిన్ని వివరాలకు ఈ క్రింది లింక్‌ని అనుసరించండి.

మశాల్ on kinige

 

Mashaal600

Related Posts:

లక్ష్యసాధనకు వజ్ర సంకల్పం

ఏ కార్యసాధనకైనా సంకల్పం ముఖ్యం. చెక్కు చెదరని దీక్షతో సాగితే ఎంతటి పనైనా సుసాధ్యమవుతుంది. అయితే, కొందరు మొండి ఘటాలవల్ల ఉత్పన్నమయ్యే కొన్ని నడమంవూతపు చేష్టలు కాగల కార్యానికి అడ్డు తగులుతుంటాయి. ఇలాంటప్పుడే కర్తవ్యపరులకు కావలసింది వజ్ర సంకల్పం. యువకవి చీపెల్లి బాపు ప్రస్తుత తెలంగాణ బిడ్డలందరికీ ఇదే ఉక్కుదీక్షతో రాష్ట్రసాధనకు సిద్ధం కమ్మని పిలుపునిస్తున్నారు. ‘వజ్ర సంకల్పం’ శీర్షికన ఆయన వెలువరించిన దీర్ఘ కవిత అంతిమంగా ‘పాలక వర్గాల కుట్రల్ని కూల్చేయడాన్నే’ లక్ష్యంగా చేసుకుంది. ‘ఆకలి పోరాటమే/ ఉద్యమాలకు నాంది/ సామాజిక రాజ్యస్థాపనే/ దీనికి శాశ్వత పరిష్కారం’,

‘అక్షిగకుల పేదల ఆకలి మంటలు తీర్చడం/ ఆశిస్తున్న తెలంగాణ పురిటి స్వప్నం’ (పే:45), ‘ప్రజాస్వామ్యం ఉల్లంఘించడం/ ఋజువైన చోటే/ ఉద్యమం అగ్నికణమై/ రగులుతుంది’ (పే:53), ‘ఒకరు తెస్తారట/ ఒకరు ఇస్తారట/ ఇచ్చి పుచ్చుకొనే/ వస్తువా? తెలంగాణ’ (పే:58) అంటూ తీవ్రమైన పదజాలంతో ఉద్యమవూదోహుల కళ్లలోకి అక్షరాల కారం చల్లారు. పాఠకుల్లో ఉద్యమ కసిని రగిల్చడం ద్వారా ఒక రకంగా ‘మన్ను తిన్న పాముల’ను తట్టి లేపే ప్రయత్నం జరిగింది.

దోర్బల, నమస్తే తెలంగాణ ఆదివారం అనుబంధం, 14 జూలై 2013

* * *

‘వజ్ర సంకల్పం’ కవితాసంపుటి డిజిటల్ రూపంలో కినిగెలో లభిస్తుంది. మరిన్ని వివరాలకు ఈ లింక్‌ని అనుసరించండి.
వజ్ర సంకల్పం On Kinige

Related Posts:

తెలంగాణా దుఃఖానికి నిలువటద్దం ఫ్లోరోసిస్… ఫ్లోరోసిస్….

రూప్‌కుమార్ డబ్బీకార్ నికార్సైన కవి. ఈయన ఈవరకే సంపెంగ లోలకం, స్వప్న శబ్దం, హైకూ సారస్వతం లాంటి కవితలతో సాహిత్య లోకంలో గుర్తింపు వున్నవారు. ఆయన కలం నుండి వెలువడ్డ దీర్ఘ కావ్యం ఫ్లోరోసిస్… ఫ్లోరోసిస్.
కావ్యం మొదలు కావడమే ఒక విహ్వలమైన సంవేదన. తెలంగాణాలో ఏమూల వెదికినా కనిపించే విషాదం, బీభత్సం, నిర్వేదం.
నల్లగొండ బతుకులు
వీణతంత్రులు తెగిపడినట్లు
ముడిపడినట్టి పేగులాయే
అన్న పాదం తోనే కవి సమర్థత, ఆయన చేయబోతున్న వస్తుగమనం తెలిసిపోతాయి.
నల్లగొండలో ఫ్లోరోసిస్ సమస్య తెలంగాణ బతుకు సమస్యల్లో ఓ ప్రధానాంశం. ప్రాకృతికాంశాలతో పాటు రాజకీయుల నిర్లక్ష్యానికి ప్రభుత్వాల విచక్షణకు ఇదో నిలువెత్తు నిదర్శనం. నిజమైన ఏ సాహిత్యకారుడు దీనికి స్పందించకుండా ఉండలేడు.
దీర్ఘకావ్యం ఈ రోజు తెలంగాణా కవిత్వంలో బహుముఖంగా విస్తరించింది. వచన కవిత్వం, సమకాలీన ప్రజల నిర్వేదం కథారాహిత్యం, అనుభూతి గాఢత, ప్రతీకల పరిమిత ప్రయోగం, నిర్మాణంలో తగు మేరకు కాల్పనికత, ఈ నాతి లాంగ్ పోయమ్‌లో ప్రధాన లక్షణాలు. డబ్బీకార్ ఈ లక్షణాలన్నీ చక్కగా పాటించారు ఈ కావ్యంలో.
ఒక దుఃఖాన్ని, నిర్వేదాన్ని చెబుతున్న సందర్భం కావచ్చు, ఆయన పాదాలు నిరలంకారంగా, నిరాడంబరంగా నడుస్తుంటాయి. వస్తువు నిర్మాణం మీద పెత్తనం చేస్తున్నట్లనిపిస్తుంది. ఉన్నట్లుండి వస్తువే ప్రతీకై మనముందు మెరుస్తుంది. ఇక ఆయన కవిత్వం ఆ వెనుకే వస్తువు మనలో ప్రవేశిస్తుంటాయి. క్రమంగా మనమంతా ఆయన వస్తువే అయిపోతాం.
రాజులు కట్టిన గోడలు నేడు పెను శిలలపైన శిధిలాలుగా మారడం, అక్క చెలిమి ఊటబావి వోటికుండలా మిగిలిపోవడం, పేగులు వీణతంత్రులు తెగిపడినట్టు తెగిపడడంలాంటి బాధిత ప్రాంతం యొక్క వేదనా శకలాలు మనల్ని చుట్టుముడుతాయి. నవ్వు చాళ్ళు అయ్య మొహం మీద మాయం కావడం, నెర్రలు పడ్డ నేల సీతమ్మను మింగినట్లున్నదనడం, మానుకుండలోని మాగాయ ముక్కలం లాంటి వాక్యాలు కవి వ్యక్తీకరణ నైపుణ్యానికి నిదర్శనం.
సాధారణంగా పునరుక్తి పాట లక్ష్యం పాట. ఇది వచన కవిత్వంలో ప్రయోగిస్తే అంత ఔచిత్యవంతంగా ఉండదు. కానీ సమర్థుడైన కవి దీనిని సమయంగా ప్రయోగిస్తాడు. డబ్బీకార్ ఏమాయె ఏమాయె అని ధాత్రీ ధాత్రి అని పునరుక్తి ఒక ఆర్తిని నిస్సాహాయ వేదననే వ్యక్తీకరించింది.
ఈ కవికి శబ్దం కోటి గొంతుకల ఆర్తనాదం. రాజకీయ నక్కల జిత్తుల్ని ధ్వసించే అంకుశం.
అలాంటి ఆయన శబ్దానికి హాట్సాఫ్. దగాపడ్డ తెలంగాణా నిలువెత్తు నిదర్శనమైన నల్లగొండ దైన్యం చిత్రించే ఈ దీర్ఘ కవితకు స్వాగతం.

డా. కాంచనపల్లి
పాలపిట్ట జులై 2012 సంచిక

* * *

“ఫ్లోరోసిస్… ఫ్లోరోసిస్….” డిజిటల్ రూపంలో కినిగెలో లభిస్తుంది. అంతేకాదు, ఈ దీర్ఘకవిత ప్రింట్ బుక్‌ని ఇప్పుడు కినిగె ద్వారా తగ్గింపు ధరకి తెప్పించుకోవచ్చు. మరిన్ని వివరాలకు ఈ క్రింది లింక్‌ని అనుసరించండి.

ఫ్లోరోసిస్‌… ఫ్లోరోసిస్‌… On Kinige

Related Posts:

చీకటి వెలుగుల ప్రతిబింబం (“లైఫ్ ఎట్ చార్మినార్” పై సమీక్ష)

సాహిత్య ప్రస్థానం పత్రిక మే 2012 సంచికలో “నచ్చిన పుస్తకం” అనే శీర్షిక క్రింద “చీకటి వెలుగుల ప్రతిబింబం” అనే పేరుతో శ్రీ వొరప్రసాద్ గారు అయినంపూడి శ్రీలక్ష్మి రాసిన “లైఫ్ ఎట్ చార్మినార్” అనే కవితా సంకలనాన్ని సమీక్షించారు. ఆకాశవాణి హైదరాబాద్ కేంద్రంలో పనిచేస్తున్నశ్రీమతి అయినంపూడి శ్రీలక్ష్మి గతంలో ‘అలల వాన‘ కవితా సంపుటి వెలువరించారు. తాజాగా విశేషరీతిలో ‘లైఫ్ ఎట్ చార్మినార్‘ డాక్యూ పోయెమ్ అనే సుదీర్ఘ కవితతో పాఠకుల ముందుకు వచ్చారు.

అర్థవంతంగానూ, పొందికగానూ కూర్చిన కవిత్వం పాఠకులను అలరిస్తుందని. చిక్కటి కవిత్వానికి విలక్షణమైన కవితా వస్తువు మరింత వన్నె తెస్తుందని వొరప్రసాద్ పేర్కొన్నారు. హైదరాబాద్ అనగానే గుర్తుకు వచ్చే ‘చార్మినార్’ ఈ దీర్ఘ కవితా వస్తువు అని చెబుతూ, చార్మినార్ విలక్షణత, విశిష్టత ఈ కవితలో చక్కగా ప్రతిబింబించిందని ఆయన అన్నారు.

చారిత్రక కట్టడం ప్రాధాన్యత, మత సామరస్యం, అక్కడి ప్రజల జీవనోపాధి, మక్కామసీదు, పావురాలు వంటి వన్నీ ఈ దీర్ఘకవితా ప్రయాణంలో పాఠకుడిని విభిన్నంగా పలకరిస్తాయని, చదువరులు ఆశ్చర్యపడేలా చార్మినార్ పరిసరాలను కొత్త కోణాలలో కవయిత్రి ఆవిష్కరించారని ఆయన అభిప్రాయపడ్డారు. కవితలకు తగ్గ అందమైన భావచిత్రాలు పాఠకుడికి గిలిగింతలు పెడతాయని అన్నారు.

‘చార్మినార్ -/నాకు విచ్చుకున్న దోసిలిలా అనిపిస్తుంది /దేవుణ్ణి-/ ఏ కోరిక కోసమో అర్థిస్తున్న భక్తునిలా అనిపిస్తుంది’ శూన్యాకాశంలోకి నిట్టనిలువుగా పైకిలేచిన చార్మినార్ గోపురాలను చేతులుగా మలిచి కవిత్వ శిల్పం చేస్తారు. చార్మినార్ పక్కనే ఆనుకుని ఉండే మక్కామసీదులో వేలాది భక్తులు నిత్యం చేసే నమాజు దృశ్యాన్ని ఈ వాక్యాలు ఆవిష్కరిస్తాయి. నాలుగు శిఖరాల చార్మినార్ నాలుగు రోడ్లుగా విస్తరిస్తూ మనుషుల్లో మానవత్వం నింపుతుందని కవితాత్మకంగా చెబుతారు. “నాలుగు దిక్కులా రోడ్లు వేసుకున్న చార్మినార్/ మనుషుల రక్తాల్లో/ ఏ సమున్నత మానవతావాదాన్నో/ ప్రవహింపజేస్తున్నట్టుగా అనిపిస్తుంది” అనడంలో మనుషుల్లో మానవత్వం ఒక నిరంతర ప్రవాహంగా కొనసాగాలనే భావనను బలంగా వ్యక్తీకరించే ప్రయత్నం కనపడుతుంది. భావ వ్యక్తీకరణకు శక్తివంతమైన పదాలను ఉపకరణంగా చేసుకోవడంలోకవయిత్రి ప్రతిభ వెల్లడవుతుంది. ఎటువంటి భావాన్నైనా తన వస్తువు పరిధి దాటకుండా సమర్థవంతంగా కవిత్వీకరించగలిగారు. ప్రతీ వాక్యంలో ఆర్థ్రత,కరుణ, మానవీయత అంతర్లీనంగా ప్రతిఫలిస్తాయని వొరప్రసాద్ అన్నారు.

‘నగరమంతటా/తెల్ల ముఖమల్ లా పరుచుకున్న చలి పవనం/చార్మినార్ కు/ వందల మీటర్ల దూరంలోనే “గాయబ్” అవుతుంది /’షాదాబ్’ బిర్యానీ సొగసైన పరిమళాలు /హైకోర్టు – గుల్జార్ హౌస్ వరకు/గాలిలో తేలివస్తాయి’ ఈ చరణాలు పాఠకుల మనసులను ఆహ్లాదపరుస్తాయని, చలిని తెల్లని మఖమల్ వస్త్రంతో పోల్చిన కవయిత్రి భావుకత అబ్బురపరుస్తుందని అంటారు సమీక్షకులు. బిర్యానీ పరిమళాలు మన నాసికను చేరుకుంటాయట.

ఈపుస్తకంలో అనేక చోట్ల కవయిత్రి భావాలు పాఠకుడిని ఆకట్టుకుంటాయి. “హరేక్ మాల్ బీస్’ అరుపులు /’దేనేకీ బాత్ బోలో భాయ్’ బుజ్జగింపులు అన్నీ కలిసి/ ఏ అజ్ఞాత సంగీతకారుడో కూర్చిన మనుష్య సంగీతాన్ని వినిపిస్తుంటాయి’ అంటారు. మనుషుల నిత్యజీవన సమరాన్ని చక్కటి కవితా చరణాలుగా మలుస్తారు.మనుష్య సంగీతం అనేది ప్రతీ మానవ హృదయాన్ని స్పందింపచేసే భావన. మనుషులు మనుషుల కోసం మానవీయంగా స్పందించినప్పుడు ఒక మంచి సమాజానికి ఆస్కారం ఉంటుంది. ఒక సమిష్టి భావన మనిషికి బలాన్నిస్తుంది.

‘జనం కళ్ళల్లోకి తొంగిచూస్తే చాలు…/ ఆకాశంలోని నక్షత్రాలన్నీ కూడబలుక్కొని/ చార్మినార్ పరిసరాల్లోకి / ఏ ఫ్లెయింగ్ సాసర్ లేకుండానే / దిగివచ్చినట్లనిపిస్తాయి’ అంటూ మనుషుల కళ్లను నక్షత్రాలతో పోల్చి కవయిత్రి మెప్పిస్తారని వొరప్రసాద్ అన్నారు. ప్రతీకాత్మకంగా, భావనాశక్తి ద్వారా అభివ్యక్తీకరిస్తూ దీర్ఘకవితను హాయిగా చదివేలా కవయిత్ర్రి రాసారని, పదబంధాలనిండా సామాజిక స్పృహ పరుచుకుని ఉంటుందని ఆయన అన్నారు. అక్షరాలన్నీ అంతర్లీనంగా సామాజిక సంగీతాన్ని వినిపిస్తాయని సమీక్షకులు అభిప్రాయపడ్డారు.

పూర్తి సమీక్ష సాహిత్య ప్రస్థానం మే 2012 సంచికలో లభ్యమవుతుంది.

ఇన్ని చక్కని కవితలున్న ఈ పుస్తకం డిజిటల్ రూపంలో కినిగెలో లభిస్తుంది. మరిన్ని వివరాలకు ఈ క్రింది లింక్‌ను అనుసరించండి.

లైఫ్ @ చార్మినార్ On Kinige

Related Posts: