“టీచర్లకు మానసిక రుగ్మతలుంటే…”

టీచర్లను రెండు రకాలుగా విభజించవచ్చు. మొదటిరకం పుట్టుకతోనే టీచర్లు. రెండో రకం ద్వేషంతో కూడుకున్న క్రమశిక్షణావాదులు. పుట్టుకతోనే టీచర్లుగా గుర్తింపు పొందినవారితో సమస్యలేదు. వారు తమ పనిని, పిల్లలను ప్రేమిస్తారు. పిల్లలు వారిని ప్రేమిస్తారు. ఇక రెండోరకం వారితోనే సమస్యంతా. రుగ్మతలతో కూడిన వారి ఆధిపత్య ధోరణి పిల్లలను భయకంపితులను చేస్తుంది. వారు పిల్లలనేగాక తమ వృత్తిని గూడ ద్వేషిస్తారు. టీచర్ అంటే పిల్లలు భయపడుతున్నారంటే ఆ టీచర్ నిజంగా చెడ్డవాడే! ఇది ఏ టీచర్ కైనా వర్తించే గీటురాయి. ఆ టీచర్ నూటికి నూరుశాతం ఫలితాలుసాధించినప్పటికీ విద్యార్ధుల మనసులో మాత్రం వారికి శూన్యస్థానమే. కొన్ని సబ్జెక్టులపట్ల పిల్లలకు ఏర్పడే కాంప్లెక్స్‌లనుబట్టి ఈ విషయం స్పష్టంగా చెప్పవచ్చు. టీచర్ అంటే ఎక్కువ భయపడే పిల్లలు ఆ టీచర్ బోధించే సబ్జెక్టు అంటే గూడ ఎక్కువ భయపడతారు.

“టీచింగ్ అంటే పాఠాలు చెప్పటం మాత్రమేకాదు. టీచింగ్ అంటే పిల్లలతో పాటు కలిసి జీవించటం. వారిని అర్ధం చేసుకోవటం, వారిలో ఒకరుగా మెలగటం. ప్రముఖ టీచర్ హోమర్ లేన్ చెప్పినట్లు పిల్లల ముఠాలతో కలసిపోవటం. పిల్లల అభిప్రాయాలను వారి మనోభావాలను తెలుసుకునే ఓపిక, సహనం ఉపాధ్యాయులగుండా”. రచయిత ఎ.ఎస్.నీల్ అన్నట్లు దురదృష్టవశాత్తు టీచర్‌కు మాత్రమే దెబ్బలు తినే పిల్లలు సిద్ధంగా ఉంటారు. వారి ఉన్మాదానికి పిల్లలే బలిపశువులు. కాని ఉపాధ్యాయుల సమర్థత తెలుసుకోవటానికి పిల్లలు అసలైన న్యాయమూర్తులు. దురదృష్టవశాత్తు ఇతర వృత్తుల వారితో పోల్చినప్పుడు “టీచర్లకు ఇతరుల నుండి నేర్చుకోవటం ఇష్టముండదు. పెద్ద వయసు ఉపాధ్యాయులకైతే నేర్చుకోవలసిన అగత్యమే లేదనుకుంటారు. ఇక్కడ మనం అహం యొక్క అంతులేని శక్తిని చూడవచ్చు” అన్న నీల్ గారి అభిప్రాయం ఒప్పుకోదగినది.

“పిల్లలకు మూడు లేదా నాలుగు సంవత్సరాలు వయసు వచ్చేవరకు ఇంటి అవసరం ఉంటుంది. కుటుంబానికి భావావేశపరంగా అతుక్కుపోకుండా ఆ వయసులో పిల్లలను బోర్డింగ్ స్కూల్ కు పంపాలి. ఆ స్కూల్లో వారు కోరుకున్నంత సంతోషం లభించాలన్న ఎ.ఎస్.నీల్ గారి అభిప్రాయం ఒప్పుకోదగింది కాదు. ఎందుకంటే అంత చిన్న వయసులో కుటుంబ సభ్యులమధ్య పెరిగితేనే వారిలో సంపూర్ణ మూర్తిమత్వం ఏర్పడుతుంది. కనీసం 15 సంవత్సరాల వయసు వరకు పిల్లలు తల్లిదండ్రులతో ఉండటమే వాంఛనీయం. అప్పుడే వారిలో కలిగే శారీరక, మానసిక మార్పులు కనుగుణంగా తల్లిదండ్రులు వారినొక కంట కనిపెడుతుంటారు. ఇదే హాస్టల్ లో అయితే అంతమంది మధ్య వ్యక్తిగతంగా వారి ప్రవర్తనను పట్టించుకునే వీలు ఉండకపోవచ్చు.

టీచర్లకిచ్చే ట్రయినింగులో పిల్లల మనస్తత్వశాస్త్రం ప్రధానమైన ఒక అంశంగా ఉండాలి. “పిల్లవాడిని అర్థం చేసుకో” అన్నది ట్రయినింగ్ లక్ష్యం కావాలి. ఈ లక్ష్యం ‘నిన్ను నీవు తెలుసుకో’ అనే లక్ష్యంతో ముడిపడి ఉండాలి. అన్న నీల్ గారి సూచన మన ప్రభుత్వాలు గూడ ఆచరణలో పెట్టదగినది. రచయిత అభిప్రాయపడినట్లుగా ‘యూనిఫారంలో ఏదో ఒక బందీ స్వభావం, స్వేచ్ఛను వ్యతిరేకించే గుణం ఉన్నాయని తను స్థాపించిన ‘సమ్మర్ హిల్’ పాఠశాలలో యూనిఫారం లేదని చెప్పారు. జైలు యూనిఫారం, సైనికుల యూనిఫారంలో అలాంటి గుణం ఉంటుందేమోగాని పాఠశాలలో మాత్రం తప్పనిసరిగా యూనిఫారం ఉండాలి. మామూలు దుస్తులకు అనుమతిస్తే విద్యార్ధులలో బీద, గొప్ప తేడాలు స్పష్టంగా కన్పించి,తాము తక్కువవారమనుకునే అవకాశముంది.

సమాజానికి ఉపాధ్యాయులు మూలస్తంభం వంటివారు. అయితే నేను వారి వృత్తికి మాత్రం తగిన గౌరవం లభించటం లేదు. విద్యను సృజనాత్మకంగా రూపొందిస్తే, సృజనాత్మకత కలిగిన స్త్రీ, పురుషులు ఈ వృత్తిలోకి ఆకర్షితులవుతారు. ఈరోజున విద్యారంగం మందగొడులను మాత్రమే ఆకర్షిస్తున్నది. ఈ విద్యారంగంలో పని మందగొడులకు మాత్రమే తగినట్లుగా ఉన్నది. విద్యలో కావలసిందేమిటంటే టీచర్ వ్యక్తిత్వం. స్కూళ్ళలో మంచికీ చెడుకీ టీచర్ల వ్యక్తిత్వమే ప్రధాన భూమిక పోషిస్తున్నది. టీచర్ ప్రేమను లేదా ద్వేషాన్నిగాని భయాన్నిగాని పిల్లలకు సంక్రమింపజేయవచ్చు. కానీ బోధనావృత్తిని అల్పంగా పరిగణించినంత కాలం టీచర్ పిల్లలకు భయాన్ని మాత్రమే అంటగట్టగలిగే ప్రమాదమున్నదన్న నీల్ గారి అభిప్రాయం ఎన్నదగినది.

ఎ.ఎస్.నీల్ అన్నట్లుగా భవిష్యత్తులో స్వేచ్ఛకోసం పిల్లలను తయారుజేయటానికి ప్రతి స్కూలులోను స్వయంపాలన, స్వయం నిర్ణయాధికారం అమలు కావాలి. గుజరాతీ మహోపాధ్యాయుడు గిజూభాయి బధేకా, రవీంద్రనాథ్ టాగూర్ ఆశించినట్లుగా మన విద్యా విధానం మార్పు చెందాలి. అప్పుడే దేశానికి ఉత్తమ పౌరులను అందించగలం.

ఎ.ఎస్.నీల్ గారి 14 అధ్యాయాల ‘ది ప్రాబ్లమ్ టీచర్’ను చక్కని తెలుగులో “టీచర్లకు మానసిక రుగ్మతలుంటే…” అనే పేరుతో డా. సుంకర రామచంద్రరావు గారు అనువదించారు. విద్యావేత్తలు, విధాన నిర్ణేతలు, ఉపాధ్యాయులు, తల్లిదండ్రులు తప్పక చదవాల్సిన పుస్తకమిది. ఒకప్పుడు ప్రతి ఉపాధ్యాయుని చేతిలో ఏదో ఒక మంచి పుస్తకము కనిపించేది. కాని, నేటి ఉపాధ్యాయుల చేతుల్లో సెల్ ఫోన్లు, రియల్ ఎస్టేట్ బ్రోచర్లు, చిట్ ఫండ్ కంపెనీల కరపత్రాలు, ఫైనాన్స్ లెక్కలు, జీవిత భీమా పాలసీలు మాత్రమే కనిపిస్తున్నాయి. వృత్తికన్నా ప్రవృత్తికే ప్రాధాన్యతనిస్తున్న రోజులివి. ప్రతి ఉపాధ్యాయుడు తప్పక చదవాల్సిన పుస్తకమిది. అప్పుడే మానసిక రుగ్మతలేమిటో వాటిని ఎలా వదిలించుకోవాలో తెలుస్తుంది.

పూదోట శౌరీలు
(నడుస్తున్న చరిత్ర జూన్, 2012 నుంచి)

* * *

” టీచర్లకు మానసిక రుగ్మతలుంటే…” డిజిటల్ రూపంలో కినిగెలో లభిస్తుంది. మరిన్ని వివరాలకు ఈ క్రింది లింక్‌ని అనుసరించండి.

టీచర్లకు మానసిక రుగ్మతలుంటే… On Kinige

Related Posts:

వినవోయీ! అల్పజీవి!

వినవోయీ! అల్పజీవి! అనే పుస్తకం విల్‌హెల్మ్‌ రైక్‌ రాసిన Listen, Little Man! అనే రచనకు అనువాదం. మార్క్స్‌, ఫ్రాయిడ్‌ల ఆలోచనా రీతుల సంశ్లేషణకు ప్రయత్నించిన తొలి మేధావులలో రైక్‌ ఒకడు. ఈ ప్రయత్నం విజయవంతం కానప్పటికీ, కాలక్రమంలో ఈ రెండు మేధో సంప్రదాయాలతో తాను విభేదించినప్పటికీ, మనో విజ్ఞాన శాస్త్రంలో, మనో విశ్లేషణ సిద్ధాంతంలో మౌలిక ప్రాధాన్యత కల భావాలను ప్రతిపాదించి, వాటికై జీవితాంతం పోరాడిన మేధావి రైక్‌.

ఫాసిజాన్ని, నాజిజాన్ని రైక్‌ తీవ్రంగా వ్యతిరేకించాడు. కమ్యూనిస్టు పార్టీ నియంతృత్వాన్ని రెడ్‌ ఫాసిజంగా విమర్శించాడు. వేల సంవత్సరాలుగా సహజాతాల అణచివేతపై ఆధారపడిన సామాజిక నిర్మాణం మనిషి స్వభావాన్ని ఎలా వికృతపరిచింది తన Listen, Little Man! అనే పుస్తకంలో పరిశీలించాడు.

రచయిత విల్‌హెల్మ్‌ రైక్‌ వెలిబుచ్చిన భావాలు ఈ రోజుక్కూడా విలువైనవే. 1897లో జన్మించిన విల్‌హెల్మ్‌ రైక్‌ 60 సంవత్సరాలు జీవించాడు. రెండు ప్రపంచయుద్ధాలు చూశాడు. సోషలిజం, జాతీయత పేర్లు చెప్పి హిట్లర్‌ ఏం చేశాడో చూశాడు. (నేషనల్‌ సోషలిస్టు పార్టీ-ఇది హిట్లర్‌ పార్టీ పేరు). గొప్ప పేర్లూ, ఆదర్శాలూ చెప్పి జనాన్ని ఎదగనీయకుండా చేసే రాజకీయాలు అప్పుడూ-యిప్పుడూ పెద్దగా మారకుండానే ఉన్నాయి. అవి జనాన్ని కూడా ఎదగనీయటం లేదు. యూరోపియన్‌ ఫాసిజం ఈ పరిశీలన తక్షణ సందర్భం. రైక్‌ వ్యక్తిగత జీవితంలోని ఘటనలు, ఒడిదుడుకులు ఈ అవగాహనను బలపర్చాయి. మానవ స్వభావంలోని చీకటి కోణాలు ఇందులో ప్రధానంగా ఆవిష్కరించబడినప్పటికీ, ఇది నిరాశావహ చిత్రణ కాదు. మేలుకొలుపు ప్రయత్నం. రుగ్మతను తెలియచెప్పడం, దానిని అధిగమించడానికి దోహదపడుతుంది. రైక్‌ రాసిన నాటి చారిత్రక సందర్భం నేడు లేనప్పటికీ, రైక్‌ ఎత్తి చూపిన అల్పత్వ లక్షణాలు ఇప్పటికీ సమాజ జీవనంలో ప్రబలంగా ఉన్నాయి. వీటి మూలాలను అర్ధం చేసుకోవడానికి ఈ అనువాదం ఉపయోగపడుతుంది.

జర్మన్‌ మూలానికి ధియోడార్‌ పి. ఊల్ఫ్‌ చేసిన ఆంగ్లానువాదం నుండి ఈ పుస్తకాన్ని డా. సుంకర రామచంద్రరావు తెలుగులోకి అనువదించారు. ”వినవోయీ! అల్పజీవి!” అనువాద గ్రంథమైనప్పటికీ, స్వేచ్ఛానువాదం కాదు. విషయం కొంత క్లిష్టమైనదే అయినా, గొంతు పట్టుకున్నట్లుగా కాకుండా సులభంగా చదవగలం. రామచంద్ర రావు జర్నలిస్టుగా పని చేశారు. ‘సమ్మర్‌ హిల్‌’, ‘మీ ప్రతిభ మీరు తెలుసుకోండి’, ‘పిల్లలు ఎలా నేర్చుకుంటారు’ అనే పుస్తకాలు గతంలో అనువదించారు. వీటిలో ముఖ్యంగా ‘సమ్మర్‌ హిల్‌’ తెలుగునాట పిల్లల పెంపకం, పిల్లల చదువులకు సంబంధించిన ఆలోచనలపై గణనీయమైన ప్రభావం చూపింది. అనువాదకుడు రైక్‌ జీవితాన్ని, కృషిని పరిచయం చేస్తూ సంక్షిప్త వ్యాసాన్ని కూడా పొందుపర్చారు.

”ఫలానా వ్యక్తి చెప్పాడు కాబట్టి వినాల్సిందే” అంటే అర్థం మనం అల్పజీవులుగా మిగలటమే. అలా అల్పజీవులుగా మిగలొద్దనే రైక్‌ చెప్పింది. “ఆయన చెప్పిన పరిశోధనాంశాలు సరయినవా కాదా అనేది పరిశోధనా క్షేత్రాలు తేల్చాల్సిందే. పనికొచ్చే వాటిని వినమ్రంగా స్వీకరిద్దాం. పనికిరాని వాటిని ‘ఇవి పనికిరావిప్పుడు’ అని నమ్రతగానే నిరాకరిద్దాం.” అంటారు డా. బ్రహ్మారెడ్డిగారు.

ఆలోజింపజేసే చక్కని పుస్తకం ఇది.

వినవోయి! అల్పజీవి!” పుస్తకం డిజిటల్ రూపంలో కినిగెలో లభిస్తుంది. మరిన్ని వివరాలకు ఈ క్రింది లింక్‌ను అనుసరించండి.

వినవోయీ! అల్పజీవి! On Kinige

Related Posts: