తాత్విక స్పర్శతో సమాజ హితం – “ఆలోకన -1″ పుస్తకంపై సమీక్ష

సుప్రసిద్ధ పత్రికా సంపాదకులు, చింతనాశీలురు నీలంరాజు వేంకట శేషయ్య పుత్రులు లక్ష్మీప్రసాద్ తండ్రి నుంచి రచనా పాటవం, ఉత్తమ జిజ్ఞాస వారసత్వంగా అందుకున్నారు. ఈ గ్రంథనామంలోని రెండు అంశాలు పాఠకులను ముందుగా ఆకర్షిస్తాయి. ‘ఆలోకన-1’ అని నామకరణం చేశారు. అంటే ఈ క్రమంలో మరికొన్ని పుస్తకాలు వెలువడనున్నాయని స్ఫురిస్తుంది. నిజమే. లోగడ లక్ష్మీప్రసాద్ రమణమహర్షి, జిడ్డుకృష్ణమూర్తి, నిసర్గదత్త మహారాజ్‌పై రచనలు ప్రత్యేక (సంపుటాలుగా) ప్రచురితమయ్యాయి. ఇప్పుడు సుమారు 270 వ్యాసాలు ‘ఆలోకన’ పేరుతో కొన్ని సంపుటాలుగా ‘విద్యార్థిమిత్ర ప్రచురణలు’వారు వెలువరిస్తున్నారు. రెండవ అంశం- గ్రంథం ఉప శీర్షిక ‘సామాజిక-ఆధ్యాత్మిక వ్యాస సంపుటి’అని చెబుతున్నది. మౌలికంగా ఇందులోని 49 వ్యాసాలలో ప్రతిదీ తాత్విక స్పర్శ వున్నదే. అయితే ఎందులోనూ సులభగ్రాహ్యం కాని ఆధ్యాత్మిక పరిభాష వుండదు. అంతుపట్టని గాఢ తాత్విక విచారధార వుండదు. అసలు వ్యాస సంవిధానమే విలక్షణంగా రూపుదిద్దుకుంది. సామాజిక హితాన్ని కాంక్షించే ఆధ్యాత్మిక భావాలను రచయిత విలక్షణ రూపంలో అందించారు. కథనానికి ఒక మహనీయుని జీవితఘట్టమో, సన్నివేశమో, అనుభవమో, సందేశమో వస్తువుగా స్వీకరించారు. చాలా వ్యాసాలు వ్యక్తిత్వ వికాసానికి దోహదం చేకూర్చేవిగా వున్నాయి. వాటికి కూడా తాత్వికత భూమికగా వర్తిస్తుంది. ఈ గ్రంథంలోని వ్యాసాలలో మహాపురుషులు, తత్వవేత్తలు, దార్శనికులు, యోగులు, వేదాంతులు, పండితులు, మహర్షులు, మతాచార్యులు, మఠాధిపతులు, సాహితీవేత్తలు ఇంకెందరో దర్శనమిస్తారు. వారి ప్రవచనాలు వినిపిస్తారు. అనుభవాలు పంచుకుంటారు. అవి పాఠకుల ఆలోచనల్ని తేజోమయం చేస్తాయి. ప్రత్యేకాంశాలుగా పేర్కోదగినవి వీటిలో అనేకమున్నాయి. అంతేకాదు. ఉదాహరణ యోగ్యమైన పంక్తులు ప్రతి పుటలోను చోటుచేసుకున్నాయి. కొన్నింటిని మాత్రమే వాచలిగా తెలియజేయడానికి సాధ్యమవుతుంది. రచన ఆద్యంతం సరళ వ్యావహారికంలో సాగింది. వ్యంగ్యం, హాస్యం, చమత్కారం సహితం చోటుచేసుకోవడం గమనార్హం. వ్యాసం మూడు భాగాలలో వుంటుంది. ఒక ప్రధాన భావ ప్రతిపాదన మొదటి భాగం. దానికి సంబంధించిన కథనం రెండో భాగం. ముగింపు సందేశ రూపంలో పాఠకుల్ని ఆధ్యాత్మిక సాధన దిశగా మరలిస్తుంది. ‘స్వయంగా తెలిసినదెంత?’ అనే వ్యాసంలో రచయిత మొదట జీవితమనే గురువు రూపేణా నేర్చుకున్నదే. అసలైన జ్ఞానమని ప్రతిపాదిస్తారు. తర్వాత గొప్ప పండితుడు వౌలింగ పుత్రుడు గౌతమబుద్ధుణ్ని కలిసినప్పుడు ‘నీ సొంత అనుభవమనేది ఒకటి చెప్పు’ అనే ప్రశ్నకు ఆ పండితుడు సమాధానం చెప్పలేకపోతాడు. ఈ కథనం వ్యాసంలో రెండో భాగం. చివర్లో ఆ పండితుడు బుద్ధుని శిష్యుడుగామారి సత్యం గ్రహిస్తాడు. ‘ధనం తృణప్రాయం’ అనే వ్యాస శీర్షికే రచయిత ఏమి చెప్పదలచుకున్నారో వ్యక్తంచేస్తుంది. వివేకానందుడు అమెరికా వెళ్లడం, అక్కడ భారతదేశంలో సేవాకార్యక్రమాలకు ధనం సేకరించడం వర్ణించారు. తిరిగి రాగానే ఆ ధనమంతా సంబంధిత కార్యకర్తలకు అప్పగిస్తాడు. ‘వెళ్లిన పని అయిపోగానే వివేకానందుడు మళ్లీ ఏమీలేని తన సన్యాసి బృందంలో కలిసిపోయాడు’ అనే వాక్యంతో వ్యాసం ముగుస్తుంది. నరేంద్రుడికి ‘వివేకానంద’అనే పేరు సూచించింది ఖేత్రిమహారాజు; ఆర్‌ఎస్‌ఎస్ వ్యవస్థాపకుడు హెడ్గెవార్ తెలుగువాడు, ఆయన పూర్వీకులది తెలంగాణలోని కందకుర్తి గ్రామం, మద్రాసు సభలో ఈ గ్రంథం రచయిత బాల్యంలో వేలి బంగారపు ఉంగరాన్ని గాంధీజీ స్వయంగా చిరునవ్వుతో తీసుకున్నారు; నారాయణగురు నెలకొల్పిన ఆలయాల్లో విగ్రహానికి బదులు నూనె దీపం వుండేది- వంటి సత్యాలు పాఠకులకు ఎంతో ఆసక్తిదాయకంగా వుంటాయి. జిజ్ఞాసువులు తప్పక చదవదగిన ఉత్తమ గ్రంథమంది.

 

-రామకృష్ణారావు, 13/09/2014 , ఆంధ్రభూమి – అక్షర.

 

ఆలోకన-1” డిజిటల్ రూపంలో కినిగెలో లభిస్తుంది. కినిగె వెబ్‌సైట్ ద్వారా ఆర్డర్ చేసి ప్రింట్ పుస్తకాన్ని తగ్గింపు ధరకి పొందవచ్చు. మరిన్ని వివరాలకు ఈ క్రింది లింక్‌ని అనుసరించండి.

***

ఆలోకన-1 on Kinige

 

Alokana1600

Related Posts:

‘తెలివి బరువు’ దిగితే.. అంతా తేలికే..!

జిడ్డు కృష్ణమూర్తి నాకు తెలుసా?” పుస్తక సమీక్ష ఇది.

* * *

పుస్తకం పేరులో ఒక ప్రశ్న. ఆ ప్రశ్న అడుగుతున్నది రచయిత అయితే, పుస్తకంలోని మొదటి ముప్ఫయిమూడు పేజీలు ప్రత్యక్షంగా, మిగతావి (ఈయన ఇతర రచనలతోబాటు) పరోక్షంగా జవాబు అందిస్తున్నాయి. కృష్ణమూర్తిగారిని ఆయన ‘కృ’ అన్న పేరుతో పిలిచారు. ‘కృ’కు నీలంరాజువారు బాగా తెలుసు. అయినా లక్ష్మీప్రసాద్‌లోని మంచితనం, మిగతా అంశాలను ‘తెలిసినంతమేరకు’ అన్న శీర్షిక కింద చేర్పించింది. ఈ రచయితకు తాను రాయదలచుకున్న అంశం తలకెక్కింది. వొంటబట్టింది. ఆయన సాయంతో పాఠకులు తమను తాము ప్రశ్న అడిగేసుకుని జవాబు వెదుకుతారు, ఈ పుస్తకం చదివితే!
మదనపల్లెలో పుట్టి చిన్నతనంలోనే ఇంగ్లండుకు తరలించబడిన జిడ్డు కృష్ణమూర్తి మనవాడు, తెలుగువాడు అని చెప్పుకోవడం మనలోని ఖాళీతనాన్ని చూపుతుంది. భారతీయుడివా అన్న ప్రశ్నకు ‘అవును. భారతదేశంలో పుట్టాను’ అని జవాబిచ్చాడు జె.కె. జె.కె అన్నపేరు ప్రపంచమంతటా తెలుసు. తెలియనిదల్లా మనకే. ఆయనేదో ప్రపంచానికి దారి చూపిస్తాడనుకుంటూ, అందరం ఆయన చుట్టూ మూగితే, అదేదో మీరే చేయాలి అని దారిచూపించాడాయన. శ్రీకృష్ణమూర్తిగారు, వారు లాంటి సంబోధనలను మించి ఎంతో ముందుకు సాగిన ఆ మనిషి ‘అర్థం కాడు!’ అనే స్థాయికి చేరుకున్నాడు. సమస్య అక్కడే ఉంది. జేకే మాటలు అర్థంకాకపోతే తప్పు ఆయనదా? లేక మనలో ఏదయినా లోపం ఉందా? ఈ రెండవ ప్రశ్నకు జవాబు చెప్పడానికి చేసిన ప్రయత్నమే లక్ష్మీప్రసాద్ రచనల్లో కనబడుతుంది. రచనలు కొన్ని ఒకచోటచేరి ఈ పుస్తకమయింది. దీన్ని నవల చదివినట్లు ఈ చివర నుంచి, ఆ చివర వరకు ఒక్కసారి చదివి, ‘అర్థం కాలేదు’ అని పక్కనబెడితే మాత్రం తప్పకుండా లోపం మనదే.
తెలివిగలవారు కూడా తెలివి అనే బరువు కింద నలుగుతుంటారు. ఆ బరువును తప్పించుకుంటే తప్ప, ఆలోచనలను స్వీకరించడం కుదరదు. ‘పాతది అంతమొందితే తప్ప నూ తన సృష్టి జరగదు’- అని ఈ పుస్తకం మొ దట్లోనే ఒకమాట కనబడుతుంది. దీన్ని గురించి చర్చకు అవకాశం ఉంది. జరగాలి. అందుకు మనం ప్రయత్నించాలి. జేకే చెప్పింది ఈ ప్రయత్నం గురించేననిపిస్తుంది.
జేకే మాటలు ఎందరి హృదయాల్లో నాటుకున్నాయో, ఎందరికి నిజంగా అర్ధమైనాయోనని ప్రసంగవశంగా రచయిత ఒకచోట అనుమానం వెలిబుచ్చి మనకు తెలియదు, అంటారు. కానీ, అందరూ ఆయన తమను ఆశీర్వదించాలనుకుంటారు. ఈ దండాలు, దాస్యాలు తప్ప మనకు ఆలోచనలు చేతగాలేదు. ‘మనకు చేతనయిందల్లా సేవ, పూజ, ఆరాధన, దీవెనలు అందుకోవడం మాత్రమే అయ్యుండాలి అంటారు రచయిత. జేకే చూపిన దారిని నడిచే సామర్థ్యం, కుతూహలం, సుముఖత మనలో లేవంటారీయన. అది జేకే దురదృష్టం అనేంతవరకు వెళతారు కూడా!
అందుకే కుతూహలం (మిగతా లక్షణాలు ఉండనివ్వండి) కలవారంతా ఈ పుస్తకం చదవాలి. ఇందులో మనకు ‘కృ’ ఆలోచనలమీద వ్యాఖ్యానాలు, అన్వయాలు కనబతాయి. భగవద్గీత విన్న తరువాత అర్జునుడు చప్పట్లుకొట్టలేదు. గొప్ప మాట విన్న తర్వాత చప్పట్లతో మన బాధ్యత తీరదు అంటారు ప్రసాద్. ఈయన మనకు సాయపడగలరనడానికి ఇంతకన్నా చక్కని ఉదాహరణ లేదేమో?
ఆనంద సామ్రాజ్యం తాళం చెవి, మనదగ్గరే ఉందన్నా, మనసులో శూన్యం కలిగితే, ఆ సంగతి, శూన్యంపోయిన తరువాత తెలుస్తుంది అన్నా, మనం (చప్పట్లు మాని) ఆలోచనలో పడిపోతాం. పడిపోవాలి. అదే ఈ పుస్తకం ఉద్దేశమనవచ్చు. కొన్ని విషయాలు చటుక్కున అర్థంకావు. అట్లాగని, అసలే అర్థంకావు, అనవచ్చా? సామూహిక అభిప్రాయాల బరువును కాసేపయినా దించుకుని, కనీసం తగ్గించుకుని ప్రయత్నిస్తే, కొత్త అభిప్రాయాలు అర్థమయ్యే వీలుంది. రచయిత ఈ బరువులతో నలిగినవారే. పడుకుని దండం పెడతారన్నారట. జేకే ‘వద్దని’ఆయనే వంగారట!
జేకే మతాలకు అతీతమయిన మాటలు చెప్పారని కూడా తెలియని వారున్నారు. అసలు ఆయన పేరుకూడా తెలియనివారి ప్రసక్తి ఇక్కడ రాదు. అనుకరణ, అనుసరణలు వద్దన్నారు. నేను గురువును కాను, నాకు శిష్యులు, అనుయాయులు లేరు అన్నారు. ఇంకా ఎన్నో అన్నారు! కొండ అద్దంలో లాగ ఆయన ఈ పుస్తకంలో కొంత కనిపిస్తారు.

గోపాలం కె.బి. ఆంధ్రభూమి అక్షర పేజి 24/08/2013

* * *

“జిడ్డు కృష్ణమూర్తి నాకు తెలుసా?” డిజిటల్ రూపంలో కినిగెలో లభిస్తుంది. కినిగె వెబ్‌సైట్ ద్వారా ఆర్డర్ చేసి ప్రింట్ పుస్తకాన్ని తగ్గింపు ధరకి పొందవచ్చు. మరిన్ని వివరాలకు ఈ లింక్‌ని అనుసరించండి.
జిడ్డు కృష్ణమూర్తి నాకు తెలుసా? On Kinige

Related Posts: