రుద్రాణి

రుద్రాణి

 

 

 

రచన:

మధుబాబు


 

© Author

© Madhu Baabu

This digital book is published by -

కినిగె డిజిటల్ టెక్నాలజీస్ ప్రయివేట్ లిమిటెడ్.

సర్వ హక్కులూ రక్షించబడ్డాయి.


All rights reserved.


No part of this publication may be reproduced, stored in a retrieval system or transmitted in any form or by any means electronic, mechanical, photocopying, recording or otherwise, without the prior written permission of the author. Violators risk criminal prosecution, imprisonment and or severe penalties.


 

రుద్రాణి

గుర్రుపెట్టి నిద్రపోతున్నాడు గంగారాం. మందపాటి కంబళిని పాదాల దగ్గిర్నించి తలదాకా ముసుగుపెట్టి, బెడ్ రూమ్ తలుపులన్నిటినీ గట్టిగా బంధించి, ఎట్టి పరిస్థితిలోనూ తనను ఎవరూ డిస్టర్బ్ చేయొద్దని స్ర్టిక్టెస్ట్ ఇన్‌స్ర్టక్షన్స్ ఇచ్చి మరీ గురకలు తీస్తున్నాడు.

అతని రోజువారీ వ్యవహారాలను ఆర్గనైజ్ చేయటానికి సెక్రటరీలు పాతికమందిపైనే వున్నారు. అలవాటు ప్రకారం వారందరూ తమ తమ మందీ మార్బలంతో బెడ్ రూమ్ కి ఎదురుగా వున్న విశాలమైన హాల్లో నిలబడి ఎదురు చూస్తున్నారు.

కంచుతో పోతపోసిన విగ్రహాల మాదిరి కండలు తిరిగిన శరీరాలతో బెడ్ రూమ్ ద్వారానికి అటూ ఇటూ నిలుచుని వున్నారు ఇద్దరు బాడీ గార్డులు.

రాజస్థాన్ రాష్ట్రంలో వున్న మోరీ కొండల్లో పశువుల్ని మేపుకుంటూ వుండేవాళ్ళు వారిద్దరూ….. వట్టి చేతులతోనే నలభైకిలోల బరువుండే కొండరాళ్ళను పిండిపిండిగా కొట్టిపారేయగల బలవంతులు.

రెండు వందల యాభై ఆవుల్ని, నలభై రెండు మేలుజాతి ఒంటెల్ని వారి తల్లిదండ్రులకు బహుమతిగా ఇచ్చి, వారిద్దరినీ తనకు బాడీగార్డులుగా వుండటానికి వప్పించాడు గంగారాం….. తనవెంట అస్సాం తీసుకు వచ్చాడు.

అతని మాటను తప్ప మరెవ్వరి మాటనూ వినిపించుకోరు వారిద్దరూ….. బెడ్ రూమ్ ద్వారం దగ్గిర తాము కాపలా నిలబడిన తర్వాత….. సాక్షాత్తూ దేవుడు దిగివచ్చినాసరే లోపలికి పోనీయరు. తాము నిలబడిన ప్రదేశంలోనుంచి ఒక్క అడుగు కూడా అవతలికి వేయరు.

ధనియా అంటారు వారిలో పెద్దవాడిని. మునియా అంటారు అతని సోదరుడిని.

పదిగంటల వరకూ ఓపికగా వెయిట్ చేసి చేసి, సహసం నశించిపోవటంతో మెల్లిగా మునియా దగ్గిరికి వెళ్ళాడు గంగారాం సెక్రటరీలలో ఒకతను.

తనంతట తను లేచేవరకూ సాబ్ తనను ఎవరూ డిస్టర్బ్ చేయొద్దని చెప్పారు. ముందు మీ పనులు చూసుకుని తీరికగా రండి….. ఇప్పుడు మాట్లాడటం కుదరదు…  .నిష్కర్షగా సమాధానం ఇచ్చి, అవతలికి వెళ్ళిపొమ్మన్నట్లు చేయి వూపాడు మునియా.

అతను అలా చేయి ఊపిన తర్వాత వెనక్కి జరగకపోతే ఏం జరుగుతుందో ఆ సెక్రటరీకి బాగా తెలుసు.

అయినా సరే కాస్తంత ధైర్యం చేసి అలాగే నిలబడ్డాడు.

ప్లీజ్ మునియా…. అర్జంట్‌గా మాట్లాడాల్సిన పని ఒకటి పడింది. జపాన్‌లో మన బిజినెస్ సెంటర్ మీద దాడి జరిగింది…  . వెంటనే మనం ఏదో ఒకటి చేయాలి. ఆలస్యం చేస్తే మనం అలుసయిపోతాం. ప్రిస్టేజ్ దెబ్బ తింటుంది. జపాన్‌లో బిజినెస్‌లన్నీ మూసేయాల్సిన పరిస్థితి వచ్చేస్తుంది…  చిన్న కంఠంతో తనను ఇబ్బంది వెడుతున్న సమస్యను గురించి అతనికి తేలిక మాటలతో వివరించాడు.

గంగారాం సాబ్ దగ్గిర పనిలో చేరకముందు అతను పశువుల్ని కాచుకుంటూ వుండేవాడని ప్రగాఢంగా విశ్వసించటంవల్ల వచ్చిన తంటా అది.

అన్నతో కలిసి మోరీ కొండగుట్టల్లో పశువుల్ని కాచేవాడు మునియా అని అనటంలో అసత్యం ఏమీ లేదు. కాని ఆ పని చేస్తూనే, అతను తమ గ్రామంలో వున్న రిటైర్డ్ మిలటరీ అధికారి ఒకతని దగ్గిర నాలుగు భాషల్ని, కంప్యూటర్స్ గురించి కొన్ని ప్రాధమిక విషయాల్ని నేర్చుకున్నాడనే సంగతి ఆ సెక్రటరీకి తెలియదు.

ఉన్నట్లుండి ఇప్పుడు ఆ విషయం బయటపడేసరికి నోరు వెళ్ళబెట్టవలసిన పరిస్థితి అతనికి ఎదురయింది.

అది ఎలా ఎదురయిందంటే -

సెక్రటరీ మాటల్ని వినగానే తెల్లటి పల్వరుస బయటికి కనిపించేలా నోరంతా తెరిచి ఒక నవ్వు నవ్వాడు మునియా.

ఇటీజ్ యువర్ హెడేక్…  . మై బిజినెస్ ఈజ్ టు గార్డ్ దిస్ డోర్…  . యూ డూ యువర్ డ్యూటీ అండ్ లెట్ మీ డూ మైన్…  చక్కటి ఉచ్ఛరణతో, ఖచ్చితమైన మాటలతో అవతలికి వెళ్ళిపోమ్మని మరోసారి సూచించాడతను.

అచ్చమైన ఇంగ్లీషులో చెప్పిన తర్వాత కూడా అక్కడే నిలబడితే పరువులు దక్కవనే సంగతి చటుక్కున బోధపడేసరికి, తనకు తెలియకుండానే వెనక్కి తిరిగి, మిగిలినవారి దగ్గిరికి వచ్చేశాడు ఆ సెక్రటరీ.

ఈ రాజస్థాన్ బద్మాష్‌లకు గర్వం చాలా అధికం అయిపోయింది. మనం ఏదో ఒకటి చేయకపోతే, ఎందుకూ పనికిరాని వాళ్ళమని అనిపించుకుంటాం…  .లోగొంతుకతో తన అభిప్రాయాన్ని అక్కడి వారందరికీ తెలియచేశాడు ఒక సీనియర్.

వాళ్ళదేం వుంది? గంగారాం సాబ్ ఇచ్చిన ఇన్‌స్ట్రక్షన్‌ని తూచా తప్పకుండా పాటిస్తున్నారు…  . మనం చేయవలసింది, చేస్తున్నది అదేకదా!నిర్లిప్తంగా అన్నాడు మరొకతను.

మనం చేసేదానికి, వాళ్ళు చేస్తున్నదానికి తేడా లేదా? గది గుమ్మం దగ్గిర బొమ్మల మాదిరి నిలబడటానికి, జపాన్, కొరియా, ధాయ్‌లాండ్‌లలో వున్న బిజినెస్ సెంటర్లన్నిటినీ మేనేజ్ చేయటానికి సంబంధం అసలు వున్నదా? పడుకునేముందు తనంతట తాను నిద్రలేచేదాకా ఎవర్నీ లోపలికి రానీయవద్దన్న గంగారం సాబ్ – నిద్రలేచిన తర్వాత జరిగిందేమిటో తనకు వెంటనే ఎందుకు చెప్పలేదని నా మీద కారాలు మిరియాలు నూరడా? నన్ను తల్లక్రిందులుగా వేలాడదీయమని ఆ మునియాగాడికే ఆర్డర్స్ ఇవ్వడా…  .? ఉక్రోషం అణుచుకోవటం అసాధ్యమై, జీరపడిన కంఠంతో కాస్తంత పెద్దగానే అరిచాడు బెడ్ రూమ్ దగ్గిరికి వెళ్ళి, వెనక్కి వచ్చిన సెక్రటరీ.

ఆ మాటలు మునియా చెవులకు చేరితే, అతని రియాక్షన్స్ ఎలా వుంటాయోనని వెంటనే అటుకేసి చూశారు మిగిలిన వారందరూ.

చేరితే ఏమిటి? చేరనే చేరాయి ఆ మాటలు. మునియాతోపాటు అతని సోదరుడు ధనియాకు కూడా చక్కగా అర్థం అయ్యాయి.

గంగారాం సాబ్‌ని గురించి మాకంటె మీకే బాగా తెలుసు. సందర్భాన్ని బట్టి అంతకుముందు తను చెప్పిన మాటల్ని తనే మర్చిపోయాడాయన. నోటికి వచ్చినట్లు తిట్టిపోస్తాడు. అయినా సరే ఎంతో విశ్వాసంగా పనిచేస్తున్నారు మీరు. ఎందుకు చేస్తున్నారు? మీకు రోషం పాశం లేవా?” ఉన్నట్లుండి కనులు చిట్లించి చూస్తూ సూటిగా ప్రశ్నించాడు ధనియా.

రోషాల ప్రసక్తి వచ్చేసరికి ఎర్రగా జేవురించింది సీనియర్ సెక్రటరీ వదనం.

మా రోషాల గురించి నిన్నగాక మొన్న వచ్చిన మీకు ఏం తెలుసు బే? గంగారాం సాబ్ దగ్గిర కొలువులో చేరకముందు పన్నెండుమందిని నిలబెట్టి నరికిన చేతులివి. బులంద్ జైలు గోడలు దూకి నలభై రెండు కిలోమీటర్ల అడవుల్లో పరుగులు తీసిన పాదాలు ఇవి….. మా గురించి మాట్లాడే హక్కు మీకున్నదా…  .?” కరకరమంటున్న కంఠంతో గట్టిగా అడిగాడు.

కంగుతిని ముఖాన్ని పక్కకు తిప్పుకుంటాడనుకున్నారు మిగిలిన వారందరూ. ఆ కంఠాన్ని విన్న ధనియా పొరపాటున కూడా అటువంటి పని చేయలేదు సరికదా, తమ్ముడి మాదిరిగానే తెల్లటి పల్వరుస బయటికి కనిపించేలా నవ్వాడతను.

అటువంటి మొనగాడివైన నువ్వు, రోజుకు నాలుగుసార్లు నోటికి వచ్చిన తిట్లన్నిటినీ గంగారాం సాబ్ తిడుతుంటే ఎందుకు తల వంచుకుని భరిస్తున్నావ్?” అని అడిగాడతను.

పోలీసులు నన్ను పట్టుకుని లాటీలతో విరగబాదుతుంటే, అడ్డుపడి కాపాడాడు గంగారాం సాబ్…   ఆకలితో అలమటించిపోతున్న నా కుటుంబాన్ని నేను జైలునుంచి తిరిగి వచ్చేటంత వరకూ ఆదుకున్నాడు. జైలునుంచి రాగానే నాకు ఈ ఉద్యోగం ఇచ్చి, గౌరవంగా బతికే ఏర్పాట్లు చేశాడు…  తనెందుకు గంగారాం సాబ్ తిట్టే తిట్లను భరిస్తున్నాడో వివరంగా చెప్పాడు ఆ సెక్రటరీ.

మా కథ కూడా అటువంటిదే. సరిహద్దు ప్రదేశాల్లో దొంగతనాలు చేస్తూ, అడ్డువచ్చిన వారిని కౄరంగా హతమార్చే బందిపోటు గుంపులు రెండు మా గ్రామం మీద పడితే, వంటిచేత్తో ఆ గుంపుల్ని పారద్రోలాడు గంగారాం సాబ్. ఆ గలాటలో గాయపడి ప్రాణాలు కోల్పోవాల్సిన మా తల్లిదండ్రులకు వైద్యం చేయించి, మాకు ఎనలేని ఉపకారం చేశాడు…  . మరి మేము ఆ ఋణాన్ని తీర్చుకోవాలంటే ఏం చేయాలి? మిమ్మల్నందర్నీ ఆయన గదిలోకి తోలి నోరు తెరుచుకు చూస్తూ నిలబడాలా?”

సూటిగా వినవచ్చిన ఆ విచిత్రమైన ప్రశ్నను ఆలకించేసరికి, అక్కడ వున్న వారందరి పెదవుల మీదికి పరుగుతీస్తూ వచ్చేశాయి పెద్ద పెద్ద చిరునవ్వులు.

మనం అందరమూ గంగారాంసాబ్‌కి ఋణపడి వున్న వాళ్ళమే…   ఆ ఋణం తీర్చుకోవటానికి ఇక్కడ ఉద్యోగాలు చేస్తున్నామేగాని, ఉద్యోగాల వల్ల వచ్చే డబ్బు కోసం కాదు…   గంగారాం సాబ్ మనసెరిగి నడుచుకోవటమే మన కర్తవ్యం. నోళ్ళు మూసుకుని ఎక్కడివాళ్ళక్కడ నిలబడండి. సాబ్ నిద్రలేచేవరకూ కదలను కూడా కదలవద్దు.ఉన్నట్లుండి ఒక ఆర్డర్ వంటి మాటను అందరికీ వినిపించాడు పాతిక సంవత్సరాల వయస్సుండే చిన్న సెక్రటరీ ఒకతను.

అంతకు ముందు అరనిమిషం వరకూ తమ మనస్సులను వేధించిన మాటలన్నిటినీ ఒక్కసారిగా మర్చిపోయారు అందరూ…   సభామందిరం లాగా, సువిశాలంగా వున్న హాల్లో గోడలను ఆనించివున్న మెత్తటి సోఫాలలో కూర్చుని వెయిటింగ్ మొదలు పెట్టారు మరోసారి.

పది గంటలు దాటింది. గంగారాంసాబ్ నిద్ర లేవలేదు. పదకొండు గంటలు అయింది. నిద్ర మేల్కొన్న అలికిడి కూడా బయటికి వినిపించలేదు.

పదకొండుగంటల రెండు నిముషాలకు గఁయ్ మని మ్రోతలు చేసింది సీనియర్ సెక్రటరీ దగ్గిర వున్న సెల్ ఫోన్. ఉలిక్కిపడి దాని వంక చూశాడతను. చూసిన వెంటనే మునియా, ధనియాల మాదిరి పల్వరుస బయటికి కనిపించేలా పెద్దగా నవ్వాడు.

ఏమిటది? ఎక్కడినుంచి ఆ కాల్?” సస్పెన్స్‌ని భరించలేక ఆత్రుతగా అడిగాడు అతని సహచరుడు ఒకతను.

గంగారాం సాబ్ ఎటువంటి ఇన్పర్మేషన్ ఇచ్చినా నిర్మొహమాటంగా విభేదించగల కాల్ ఇది…  తిరుగులేనిది…  క్షణంసేపు కూడా వెయిట్ చేయటానికి వీలుకానిదిఅంటూ ఆన్ బటన్‌ని ప్రెస్ చేసి చెవికి ఆనించుకుంటూ “యస్ సార్…  అన్నాడు.

బాబాయ్…  బాబాయ్…  అంటూ వినవచ్చింది ఒక పసిబిడ్డడి కంఠం.

ఒక్కక్షణం బాబూ…   ఒక్కక్షణం ఆగితే బాబాయ్ సాబ్ మాట్లాడతారు…   ఒకే ఒక్కక్షణం….అంటూ సోఫాలోంచి చెంగున లేచి బెడ్‌రూమ్ ద్వారం దగ్గిరికి పరిగెత్తాడు ఆ సెక్రటరీ.

అంతకుముందు జరిగిన సంభాషణలన్నిటినీ మరిచిపోయినట్లు అతను అలా దూసుకు రావటాన్ని చూశారు మునియా, ధనియా.

మీ మాటలే తప్ప ఎదుటివారి మాటలు మీకు అర్థంకావు…  .అని అంటూ ఉక్కుముక్కలవంటి బాహువుల్ని ముందుకు జాచాడు మునియా.

గంగారాం సాబ్ దగ్గిరికిపోయి అర్జంటుగా చెప్పు…  . ఢిల్లీ నుంచి కాల్ వచ్చింది. చిన్న గురువుగారు లైన్‌లో వున్నారు…   ఆలస్యం చేస్తే నీ పని, నా పని, ఈ చుట్టుపట్ల కనిపించేవారందరి పనీ అవుట్ అయి పోతుంది. కమాన్…  . మూవ్…  .ఖంగుమంటున్న కంఠంతో చెప్పాడు సెక్రటరీ. వట్టిగా చెప్పటంకాదు, సెల్‌ఫోన్‌ని ముందుకు జాచాడు.

కొత్తగా అక్కడికి రావడంవల్ల ఆ మాటలు మునియాకి అర్థం కాలేదు. చిన్న గురువుగారు అంటే ఎవరో అతనికి కొంచెంగా కూడా బోధపడలేదు. నొసలు విరుస్తూ అతను తన అన్నకేసి చూస్తుండగానే మరోసారి ఫోన్‌లో నుంచి వినవచ్చింది బుడతడి కంఠం.

బాబాయ్…. బాబాయ్…  .

మునియా, ధనియాలకు తెలిసి గంగారాం సాబ్‌ని అలా పిలిచే వారెవరూ లేరు…  . అటువంటి పిలుపుల్ని వినటంకోసం ఆయన బెడ్ మీదినించి లేస్తాడని కూడా వారికి తెలియదు.

అయిపోతారు నాయనలారా…   ఎందుకు చెపుతున్నానో అర్థం చేసుకోండి…   మీకు ధైర్యం లేకపోతే నన్నయినా లోపలికి పోనీయండి….. త్వరగా…  అంటూ వారిద్దరినీ మరింతగా అదరగొట్టాడు ఆ సెక్రటరీ.

అప్పటికప్పుడు అన్నిటికీ తెగించి, బెడ్ రూమ్ తలుపుల్ని తెరిచాడు మునియా…  లోపలికి వెళ్ళమని కనులతోనే సైగ చేశాడు.

రెండు అంగల్లో వెళ్ళి బెడ్ దగ్గిర నిలబడ్డాడు సెక్రటరీ. పుష్పక విమానం మాదిరి విశాలంగా వున్న ఆ బెడ్ మీద అడ్డదిడ్డంగా పడుకుని వున్న గంగారాం సాబ్ భుజాన్ని పట్టుకుని గట్టిగా కుదిపాడు.

చటుక్కున కళ్ళు తెరిచాడు గంగారాం సాబ్…  తన దగ్గిర నిలబడి వున్నది ఎవరో గమనించిన వెంటనే విపరీతమైన కోపంతో ఎర్రగా మారి పోయాయి కనులు. పిడికిలి బిగించి బలంగా అతని ముఖంకేసి గురి పెట్ట బోతున్న సమయంలో__

బాబాయ్…  బాబాయ్…  అంటూ వినవచ్చింది సెక్రటరీ చేతిలోని సెల్ ఫోన్‌లో నుంచి.

మంత్రం వేసినట్లు మటుమాయం అయిపోయింది గంగారాం సాబ్ వదనంలో ప్రత్యక్షం అయిన కోపం.

ఇక్కడే వున్నానమ్మా…   ఏం కావాలి? బాగున్నావా? ఆమ్ తిన్నావా?” ఆ ఫోన్‌ని తీసుకుంటూ ఆనందంగా అడిగాడు.

బాబాయ్…   బాబాయ్…  అంటూ వత్తి వత్తి పలికాడు ఫోన్ చేసిన బుడతడు.

చెప్పమ్మా? బాబాయ్‌నే మాట్లాడుతున్నాను…  అమ్మ వున్నదా అక్కడ?” మరింత ప్రేమగా అడిగాడు గంగారాం సాబ్.

End of Preview.
Rest of the book can be read @
http://kinige.com/kbook.php?id=789
* * *
Read other books of Mr. Madhubabu @
http://kinige.com/kbrowse.php?via=author&id=20

Related Posts: