బ్యాటిల్ ఇన్ బాటిల్ – “’మ‌ద్య‌’తర‌గ‌తి ‘మందు’హాసం” పుస్తకంపై సమీక్ష

‘శ్రీశ్రీ రాసిపారేసిన పద్యాల గుబాళింపులు మనకుండగా వాడు తాగిపారేసిన సీసాల సంగతి మనకెందుకు’ అన్నాడు కాళోజీ .కానీ కాశీపతి మాత్రం ఆ సీసాలనే తెచ్చి మనకు పుస్తకంలో అందించారు . పద్యాలకు గుబాళింపులున్నట్లే ,సీసాలకు కూడా ఉంటాయి. దేని వాసన దానిదే. మద్యం,పద్యం,శ్రీశ్రీ సాహితీసేద్యం అన్నింటినీ రచయిత మనకు అందించారు .శ్రీశ్రీ తో తనకున్న మందుజ్ఞాపకాలే రాసినా శ్రీశ్రీ కి భాషపై ఉన్న అధికారం , నిషాలో కూడా సామాజికసృహ కోల్పోనితనం ,పదాలతో ఆడుకొనే పసితనం …………ఇవన్నీ మనకు ముచ్చట కలిగిస్తాయి.

రచయిత సరదాకి మందుహాసం అనిపెట్టినా సీరియస్ విషయాలు చాలా ఉన్నాయి.కాశీపతికి శ్రీశ్రీ తోనే కాదు సామాన్య ప్రజలతో కూడా సుధీర్ఘ అనుబంధం ఉంది. అనంతపురం ప్రజల తరుపున అనేక సందర్భాల్లో గట్టిగా గొంతు విప్పిన వ్యక్తి .జర్నలిస్ట్‌గా కూడా చేయితిరిగిన వాడు కాబట్టి ,పుస్తకంలో వేగంగా చదివించే శైలి ఉంది.పాటలో ఒక్క పదం మార్చడానికి ఒక నిర్మాత విమాన ప్రయాణాన్నే రద్దు చేయించిన శ్రీశ్రీ  ; మందు కంపెనీ కోసమని కాశీపతికి టెలిగ్రామ్ ఇచ్చి మద్రాసు పిలిపించిన శ్రీశ్రీ ; ఇద్దరు ఒకరే కానీ శ్రీశ్రీ ఒకడు కాదు.ఆయన అనేక రూపాల సమ్మేళనం , ఆయన మందు రూపాన్ని మరచిపోయి, కవిగా ఆయన విశ్వరూపాన్నిమాత్రమే గుర్తుంచుకోవాలి.బానిస తన సంకెళ్ళను తెంచుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాడు .కానీ మందు బానిస తన సంకెళ్ళను మరింతగా బిగించుకొంటాడు – ఇది శ్రీశ్రీ చెప్పిన మాటే.

వరవరరావు , ఇనాక్ ల ముందుమాటలు ఈ పుస్తకానికి బోనస్ .కొన్ని వ్యాసాల్లో కాశీపతి ఫస్ట్‌పర్సన్ నుండి థర్డ్ పర్సన్ కు జంప్ చేశారు.ఇది మందుహాస చమత్కృతిలో ఇదొక భాగమేమో !

-జి.ఆర్.మహర్షి , ఆదివారం-ఆంధ్రజ్యోతి , 26 Oct 2014.

MadyaTaragatiManduHaasam

‘మ‌ద్య‌’తర‌గ‌తి ‘మందు’హాసండిజిటల్ రూపంలో కినిగెలో లభిస్తుంది.  మరిన్ని వివరాలకు ఈ క్రింది లింక్‌ని అనుసరించండి.

‘మ‌ద్య‌’తర‌గ‌తి ‘మందు’హాసం on kinige

 

MadyaTaragatiManduHaasam600

Related Posts:

ప్రజాసాహితి మే 2012 సంపాదకీయం

నూతన ప్రజాస్వామికి సంస్కృతీ నిర్మాణానికి చైతన్య స్పూర్తి ‘మేడే’!

“రైతు, కాళ్ళను భూమిమీద నిలదొక్కి నిలుచుంటాడు… భూమి తనది కాకపోయినా రైతు దానిమీద నిలబడతాడు. దానికి సన్నిహితంగా ఉంటాడు. కానీ ఫ్యాక్టరీ కార్మికుడు పక్షిలాంటివాడు. అతనికి నా అన్న స్థలముండదు. ఇల్లూ, వాకిలి ఉండదు. ఇవ్వాళ ఇక్కడ వుంటాడు. రేపెక్కడికో పోతాడు. ఆడది కూడా అతడినొకచోట ఉండేటట్లు చెయ్యలేదు. కాస్తంత ఆమెతో తగాదా వస్తే, ఆమెను వదిలేసిపోతాడు. కానీ రైతు మాత్రం మేలైన పనికోసం వెతుక్కుంటూపోతాడు. కానీ రైతు మాత్రం తాడు తెంచుకొనిపోడు. ఉన్నదాన్ని బాగుచేసుకోవాలని తంటాలు పడతాడు.” (గోర్కీ “అమ్మ” నవల పేజి 159).

మానవసమాజానికి ‘శ్రమ’ మూల ఆధారం. శ్రామికశక్తితోనే మానవ సంస్కృతి వికసించి ముందడుగు వేస్తోంది. కానీ, ఉత్పత్తి సాధనాలు భూస్వాముల, పెట్టుబడిదారుల ఆధిపత్యంలో ఉన్నంత కాలం, ‘సొంత ఆస్తి’ని పాలనాపద్ధతులూ, చట్టాలూ పెట్టుబడీదారీ విధానపు కొమ్ముకాస్తున్నంతకాలం నిర్మాణాత్మకమైన ‘శ్రమ’ బండచాకిరీగా మారి, శ్రామికుడు పరాయీకరణకి గురవుతాడు.

‘పని’ కష్టజీవిని లాలించే చల్లని తల్లి ఒడికాకుండా, పళ్ళచక్రాల మధ్య నుజ్జు నుజ్జు చేసే కర్కశ రాపిడి అయిన దగ్గర- రోజుకి 18-20 గంటల తరబడి చాకిరీ కొలిమిలో కుతకుతలాడిపోయిన నాడు – రోజుకి ఎనిమిది గంటల పని విధానం కోసం చికాగో కార్మికుల 1886 మే 1 ఉద్యమం, ప్రపంచవ్యాపితమై పెల్లుబికింది. “నీ వర్గం శ్రేయస్సే నీ దేశం శ్రేయస్సు. కష్టించే జనావళికి దేశపు సరిహద్దు లేల. ప్రపంచ కార్మికులంతా ఒకే తల్లి బిడ్డలురా. ప్రపంచ కార్మికులంతా ఒకే కొమ్మపువ్వులురా”!! (శివసాగర్). ‘పెట్టుబడి’ పెరిగినకొద్దీ, కార్మికవర్గం పెరుగుతూ ఉంటుంది. శ్రామికుల చలనానికి ఆంక్షలు విధించే పెట్టుబడి, దేశాల సరిహద్దులను ఖాతరు చేయదు. అమ్మకపు సరుకులై భూగోళం అంచులదాకా విహరిస్తుంది. వలస రాజ్యాలుగా దేశాలకు దేశాలను తన గుప్పెట్లో బిగిస్తుంది. ద్రవ్య పెట్టుబడి ఎగుమతిదారై మట్టికాళ్ళ మహారాక్షసిలా వికటాట్టహాసంచేస్తుంది. తన సంక్షోభాల అంటువ్యాధులను ప్రపంచీకరణగావిస్తుంది ఇతరుల ఇంధన సంపదలన్నీ తనవేనంటుంది. బడుగుల “దేశమాత” గుండెల్ని తన ఆయుధ పరీక్షల ‘గురి’ చేసుకుంటుంది. నేటి ప్రపంచం అమెరికా-ఆర్థిక, సాంస్కృతిక పడగనీడలో ఉంది. ప్రపంచయుద్ధాల ఆయుధ బేహారిగా శవాలమీద డబ్బులేరుకొనే ‘అగ్ర’ రాజ్యంగా నిలబడిన అమెరికా ఆర్థిక సంక్షోభం వెనుక అసలు రహస్యం ప్రజోపయోగ సరుకుల ‘ఉత్పత్తి’ ఆధారంగాకాక ‘చట్టా’ (సెక్యులేటివ్) వ్యాపారంద్వారా సంపదలు పెంచుదామనుకోవటం.

‘ఒక దళారీ పశ్చాత్తాపం’ లో చెప్పినట్లు-“ఏ దేశమైనా కరెన్సీ ముద్రించాలంటే దానికి తగ్గ బంగారు నిల్వలు లేదా ఇంకేదయినా వనరులు ఉండితీరాలి. అమెరికా అటువంటి నియమాలు ఏమీ పెట్టుకోలేదు. బంగారంవంటి నియంత్రణలేవీ లేకుండా అమెరికా తన ఇష్టం వచ్చినన్ని డాలర్లు ముద్రిస్తుంది. ప్రపంచానికి డాలర్ పై గల అచంచలమైన విశ్వాసమే దాని విలువను నిలబెడుతోంది.” (పేజీ.156). బహుశా దాని ఆయుధబలంపై గల భయం కూడా!!

మానవ సమాజంలో ఏదేశానికైనా ‘శ్రమ’ ఆధారిత ఆర్థిక నిర్వహణే మౌలిక విధానం కావాలి. ఈ కీలక సందర్భంలో ప్రజల పక్షం వహించే రచయితగానీ, కవిగానీ ఒక కీలక అంశాన్ని ఆకళింపు చేసుకోవాల్సి వుంది. “పాత భావాలతోనూ, సనాతనులతోనూ, అభివృద్ధి నిరోధక శక్తులతోనూ ప్రజలు జరిపే పోరాటాల్లో స్వయంగా పాల్గొని వాళ్ళతో ముందుకు సాగాలి. అంతేకానీ పైపైన పరిశీలిస్తూ, స్వంత గొప్పలు చెప్పుకొంటూ, తన ప్రగతితత్వాన్ని చాటుకోవడానికి ప్రజల వూసెత్తేవాడు రచయితే కాడు”. (‘జీవితం – రచన’ టింగ్ లింగ్).

కార్మికవర్గ చైతన్యమంటే కార్మిక-కర్షక ఐక్యత జీవగర్రగా సామ్రాజ్యవాద, భూస్వామ్య సంస్కృతులను ఎదుర్కోగల వర్గాలనన్నిటినీ సంఘటిత పరచగలిగినది.

“బిగి పిడికిలి కార్మికుడే నవజగతికి కర్ణధారి
మహితాత్ముడు కార్మికుడే నక్షత్ర కిరీటధారి”-(శివసాగర్)

ఇంకొక మాటలో చెప్పాలంటే-
గాయపడిన ప్రతి ఇంటినుండి
దోసెడు కన్నీటిని తీసుకురా
పెను ఉప్పెన పుట్టిద్దాం!
కనిపించని కుట్రల కొలిమిలో
కాలుతున్న బతుకుల్ని పిల్చుకురా
ఆయుధాల్ని నిర్మిద్దాం!
యుద్ధాన్ని హతమార్చే నిజమైన శాంతికోసం
అసలు యుద్ధాన్ని గానంచేద్దాం

ఈ నూతన ప్రజాస్వామిక విప్లవాన్ని పూర్తిచేసుకుని, సామ్రాజ్యవాద ఉక్కు పిడికిలి నుండి బయటపడి- సామ్యవాద సమాజంకేసి సాగడానికి – కార్మికవర్గ దృక్పథాన్ని సాహిత్య సృజనలో పొదువుకొని, సాంస్కృతిక విప్లవాన్ని ముందుకు తీసుకుపోవాలి.

పరాయీకరణ చెందిన శ్రమ, విముక్తి కావాలంటే కాలంచెల్లిన వ్యవస్థలను రద్దుపరచటం, అవి సృష్టించిన ప్రజావ్యతిరేక సంస్కృతులను అశాస్త్రీయ భావజాలాన్నీ ఓడించటం తప్పనిసరి. అలాంటి సమస్త సాంస్కృతిక సంకెళ్ళను ఛేదించగల స్ఫూర్తిని మేడే నుండి పొందటం శ్రమజీవన సౌందర్యాన్ని ఆహ్వానించే వారి కర్తవ్యం.

* * *

ప్రజాసాహితి మే 2012 డిజిటల్ రూపంలో కినిగెలో లభిస్తుంది. మరిన్ని వివరాలకు ఈ లింక్‍ని అనుసరించండి.
ప్రజాసాహితి మే 2012 On Kinige

Related Posts: