కవితల పందిరి – ‘అరణ్యపురాణం’ పుస్తకంపై సమీక్ష

కవిత్వమంటే పందిరి మీదకు ద్రాక్ష తీగను పాకించడం , పద్మవ్యూహంలోంచి బయటపడే ప్రయత్నం చేయడం , నీటిలోకి నిటారుగా దిగిన కత్తిలా నిశ్శబ్దంగా చీల్చుకుపోవడం , పియానో మెట్ల మీద సమ్మోహన రాగ జలపాతాలను దూకించడం అని నిర్వచించిన దేవీప్రియ . . . తాను రాసిన అక్షర శాసనాన్ని తానే అక్షరాలా పాటిస్తూ ‘అరణ్య పురాణం’రచించారు . యానిమల్ ప్లానెట్ ఛానల్లో ఓ గుడ్డి పులికూన వార్తాకధనాన్ని చూశాక కలిగిన స్పందనను ‘పుట్టు గుడ్డి అయితే / పులి అయిన లేడికి లోకువ కావల్సిందే . . ! అంటూ భావధారగా ప్రవహింపజేశారు . నడిస్తే పట్టపుటేనుగులా నడవాలి / నవ్వితే మోనాలిసాలా నవ్వాలి / రాస్తే కాళిదాసులా రాయాలి / గీస్తే పికాసోలా గీయాలి అంటూనే పుడితే మా అమ్మ కడుపున / కవిగా అచ్చంగా నాలానే పుట్టాలి’ అని ముక్తాయించారు మరో కవితను . కవిత్వాన్ని అతి సామాన్యం గానూ , అసామాన్యంగానూ చెప్పగలిగే కవి తన భావాల్ని ఎంత హృద్యంగా వ్యక్తీకరించగలరో చెప్పడానికి ఈ పుస్తకమే సాక్ష్యం .

 

-నివాస్ , ఈనాడు – ఆదివారం , 08-06-2014.

AranyaPuranam

“అరణ్య పురాణండిజిటల్ రూపంలో కినిగెలో లభిస్తుంది.  మరిన్ని వివరాలకు ఈ క్రింది లింక్‌ని అనుసరించండి.

అరణ్య పురాణం on kinige

 

Aranyapuraanam600

Related Posts:

లేలేత భావాలు! – ‘నీటిరంగుల చిత్రం’ పుస్తకం పై సమీక్ష

సూక్ష్మచిత్రకారుడు ఏ ఆవగింజమీదో అప్సరసను చిత్రించినట్టు… అతి సున్నితమైన భావాల్ని అంతకంటే సున్నితమైన భాషలో చెప్పగలగడం చిన వీరభద్రుడికే చెల్లింది. ‘అమ్మానాన్నల్లాంటి భూమ్యాకాశాలు, ఏ రహస్య/ఏకాంతంలోనో తమ కోసం నన్ను సృష్టించుకున్నాయి/నాతోపాటే కలిసి పెరుగుతూ, రోజువారీ మాటల్లోంచి/కొంత తేనె చేర్చి నాకొక భాష ఉగ్గుపోసాయి’ అనాలంటే భూమి మీద ఎంత ప్రేమ ఉండాలి, ఆకాశాన్నెంత గౌరవించాలి, అనంతసృష్టిమీదెంత అవ్యాజమైన మమకారం ఉండాలి! పుస్తకంలోని రెండొందల నీటిరంగుల చిత్రాల్ని దర్శించడానికి కళ్లొక్కటే సరిపోవు, కవిత్వాన్ని ఆస్వాదించే మనసూ ఉండాలి.

- తాత్విక్, ఈనాడు ఆదివారం అనుబంధం, 7th Sep 2014

neetiRangulaChitram

“నీటిరంగుల చిత్రం” డిజిటల్ రూపంలో కినిగెలో లభిస్తుంది. కినిగె వెబ్‌సైట్ ద్వారా ఆర్డర్ చేసి ప్రింట్ పుస్తకాన్ని తగ్గింపు ధరకి పొందవచ్చు. మరిన్ని వివరాలకు ఈ క్రింది లింక్‌ని అనుసరించండి.

నీటిరంగుల చిత్రం on kinige

 

NeetirangulaChitram600

Related Posts:

ఆకట్టుకునే గేయకవిత్వం పూదోట

అటు దైవభక్తిని, ఇటు సామాజిక స్పృహను మేళవించి రాసిన గేయ, వచన కవితల సమాహారం ‘పూదోట’. కవి చీపెల్లి బాపు ఈ పుస్తకంలో నిజంగానే అక్షరాల పరిమళాల్ని వెదజల్లారు. చిన్నతనంలోనే (తను 4వ తరగతిలో ఉండగానే) తండ్రిని కోల్పోయిన బాపు ‘తనను చదివించడానికి అమ్మ మేకను అమ్ముకోవాల్సి వచ్చిందంటూ’ ఆనాటి దయనీయ పరిస్థితులను ‘ముందుమాట’లో గుర్తుకు తెచ్చుకున్నారు. ‘లేని నాన్న లేకపాయె. ఉన్న ఆమ్మ పడుతున్న కష్టాలకు’ అతను నిజంగానే చలించిపోయాడు. ఆ ఆర్ద్రత లోంచే ఈ కవి గాయకుడు పుట్టాడనిపిస్తుంది. అందుకు నిదర్శనంగా తాను ‘10వ తరగతిలో ఉండగానే 18 గేయాలు’ రాశారు. ఇక అప్పట్నించి వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా మంచి కవిత్వాన్ని, గేయాల్ని సృష్టిస్తున్నారు. ఈ ‘పూదోట’లో మొత్తం 51 గేయాలు, 72 వచన కవితలు ఉన్నాయి. మధురమైన కంఠస్వరం ఈ యువ కవికి మరో వరమనే చెప్పాలి. ప్రతి గేయంలోను, కవితలోను పరిపక్వత కనిపిస్తుంది. ఈ గేయ కవితా విహారం సాహిత్యాభిమానులకు ఆహ్లాదాన్ని ఇవ్వడమే కాక ప్రజలకు అటు ఆధ్యాత్మిక శక్తిని, ఇటు జీవయుక్తినీ ప్రసాదిస్తుంది.

నమస్తే తెలంగాణ ఆదివారం అనుబంధం, 19 మే 2013

* * *

‘పూదోట’ కవితాసంపుటి డిజిటల్ రూపంలో కినిగెలో లభిస్తుంది. మరిన్ని వివరాలకు ఈ లింక్‌ని అనుసరించండి.
పూదోట On Kinige

Related Posts:

ఇది గొల్లపూడి ‘మారుతీయం’

ప్రముఖ సినీనటుడు గొల్లపూడి మారుతీరావు మంచి రచయిత, కవి అని కూడా చాలా మందికి తెలుసు. సినిమాలలో ఆయన నటనను ఎవరూ ఇష్టపడకుండా ఉండలేదు. ఆయనది ఒక ప్రత్యేకమైన శైలి. ఈ సెప్టెంబరులో ఆయన ‘మారుతీయం – గొల్లపూడి మారుతీరావు కవితా హృదయం‘ అనే పేరుతో ఒక పుస్తకం ముద్రించారు.

ఆయన చెప్పినట్లే…. ఏభై సంవత్సరాల ఊసులవి. ఆయన జీవితంలో పరుచుకున్న అన్ని రుచులూ అంటే తీపి, చేదూ, వగరూ, విగరూ, ప్రేమా, చిరునవ్వూ, బాధా, కోపం, తాపం అన్నీ ఉన్నాయి ఇందులో. కవితలు, పాటలు మొత్తం పది విభాగాలుగా ఉన్నాయి. ప్రేమగీతాలు, ఆసుపత్రి పాటలు, వాసుస్మృతులు, మళ్ళీ మళ్ళీ వసంతం, ఉగాది కవితలు, స్వాతంత్ర్య గీతం, ఏరిన పూలు, హైకూలు, పాటలు పల్లవులు అనే ప్రధాన విభాగాలుగా ఉన్నా, ఒక్కో విభాగంలో మరికొన్ని కవితలు ఉన్నాయి. ముఖ్యంగా ఈ పుస్తకం చదివేడప్పుడు పాఠకుడిని మారుతీరావు పూర్తిగా ఆవహించేస్తారు. ఎందుకంటే తెలుగు ప్రజలకు బాగా పరిచితుడు కావడం, ఆయనది ఒక ప్రత్యేక శైలి కావడం, ముఖ్యంగా డైలాగ్ డెలివరీలో ఆయనకు ఒక శైలి ఉండడంతో, ఈ పుస్తకంలో ఏ కవిత, ఏ వాక్యం చదివినా ఆయన డైలాగ్ చెప్పినట్టే ఉంటుంది. గట్టిగా ప్రయత్నిస్తే గానీ దాని నుంచి బయటపడలేం. ఇక అన్ని కవితలూ బావున్నాయి. నిత్యసత్యాలు అనే కవితలో నుదుటిన ఎర్రటిమంట అది బొట్టు. నోట్లో వాడిగా మాట అది తిట్టు. గుండెల్లో చిక్కని పొంగు అది ఆవేశం. ఇలా అనేక నిత్యసత్యాలకు నిర్వచనం చెప్పిన దిట్ట. ఆయన కవిత్వంలో వ్యంగ్యం కూడా ఉంది. బడ్జెట్ ప్రతిపాదన కవితలో రాజకీయ బాగోతం గురించి బాగా చెప్పారు. ఒక మంత్రి – బడ్జెట్‌ని ప్రతిపాదించిన మంత్రి ఆ బడ్జెట్‌తోనే దేశంలో సోషలిజం వచ్చేసినట్లు చెబుతాడు. చివరకు ‘సుఖపడే అన్ని అవకాశాలు మన చేతుల్లోనే ఉన్నాయి కనుక, కలగనే ఒక్క అవకాశాన్నీ తప్పని సరయి మినహాయిస్తున్నాం’ అని ముగింపు వ్యంగ్యంగా చెబుతూ బడ్జెట్ బండారాన్ని బయట పెట్టారు.

ఇలా ఆయన కవితలు, మాటలు, అన్నీ కూడా విలువైనవే. చదువుకోడానికి, పదిమందితో చెప్పుకోవటానికి కూడా ఉపయోగపడేవే.

ఎన్‌క్యూబ్
వార్త దినపత్రిక, 28 అక్టోబరు 2012

* * *

మారుతీయం డిజిటల్ రూపంలో కినిగెలో లభిస్తుంది. కినిగె వెబ్‌సైట్ ద్వారా ప్రింట్ బుక్ ఆర్డర్ చేసి తగ్గింపు ధరకి పొందవచ్చు. మరిన్ని వివరాలకు ఈ క్రింది లింక్‌ని అనుసరించండి.
మారుతీయం On Kinige

Related Posts:

దాహం తీరని కవిత్వం (‘దూప’ సమీక్ష)

రవి వీరెల్లి కవితా సంకలనం “దూప” పై ఆంధ్రజ్యోతి దినపత్రికలోని వ్యాసం ఇది.

* * *

నీ తలపు
ఎక్కడో పచ్చికబయల్లో పారేసుకున్న మన
పాత గురుతులని
ఎదకు ఎరగా వేసి పద పదమని పరుగు పెట్టిస్తుంది

నీ ధ్యాస
స్మృతుల శ్రుతిలో స్వరాలాపన చేస్తున్న నా
హృదయ లయను
గమకాల అంచుల్లో తమకాల ఉయ్యాలలూపుతుంది

నీ ఊహ
మొగ్గలా ముడుచుకున్న జ్ఞాపకాలని బుగ్గరించి
విరబూయించి
అనుభవాల రెక్కల చిరుజల్లుగా చిలకరిస్తుంది.
(‘ఎదురు చూపు’ నుంచి)

తలపు, ధ్యాస, ఊహ- అన్నీ ఎదురుచూస్తున్నాయి. ఆ అలసటలో అలసట లేదు. అసలు వృద్ధాప్యం వచ్చిన అలికిడి కూడా లేదు. దీనికి ‘కవి నిత్యయవ్వనుడ’ని తప్ప మరో అర్థం లేదు.
సమయయంత్రం ముద్రించే
చరిత్ర పుటల్లోకెక్కాలనుకోవడమే
నా స్వార్థం అయితే
నాకే చరిత్రా వద్దు
ఏ పుట్టుకా వద్దు
అవధుల్లేని స్వేచ్ఛ నివ్వు
(ఏ పుట్టుకా వద్దు నుంచి)

చరిత్ర పుటలోకెక్కే స్వార్థం వద్దని మరేం కోరుతున్నాడు? అవధుల్లేని స్వేచ్ఛ కావాలంటున్నాడు, అదీ పుట్టుక లేకుండానే అనుభవించేస్వేచ్ఛ. ఇలాంటి కోరికలేకపోయుంటే రవి ‘దూప’ లాంటి కవిత్వం రాసేవారు కాదేమో- అదీ నలభై ఏళ్ళవయసులో. అయితే, కవిత్వాన్ని నిర్వచించడం కష్టం అంటూనే, రవి కవిత్వం ద్వారా అయినా అదేమిటో వివరించాలని అఫ్సర్ తన ముందు మాటలో విఫలయత్నం చేశారు. ఏది ఏమైనా, తన సుదూర ప్రయాణం గురించే కాదు, ఆ ప్రయాణంలో తాను ఎక్కడ ఆగాలా అనే విషయం గురించీ ఎరుక కలిగివున్నందుకు అభినందించక తప్పదు ఈ కవిరవిని.

ఆదివారం ఆంధ్రజ్యోతి, 22 జూలై 2012

* * *

‘దూప’ డిజిటల్ రూపంలో కినిగెలో లభిస్తుంది. కినిగె ద్వారా ఆర్డర్ చేసి రాయితీతో ప్రింట్ బుక్ పొందచ్చు. మరిన్ని వివరాలకు ఈ క్రింది లింక్‌ని అనుసరించండి.
దూప On Kinige

Related Posts:

తెలంగాణా దుఃఖానికి నిలువటద్దం ఫ్లోరోసిస్… ఫ్లోరోసిస్….

రూప్‌కుమార్ డబ్బీకార్ నికార్సైన కవి. ఈయన ఈవరకే సంపెంగ లోలకం, స్వప్న శబ్దం, హైకూ సారస్వతం లాంటి కవితలతో సాహిత్య లోకంలో గుర్తింపు వున్నవారు. ఆయన కలం నుండి వెలువడ్డ దీర్ఘ కావ్యం ఫ్లోరోసిస్… ఫ్లోరోసిస్.
కావ్యం మొదలు కావడమే ఒక విహ్వలమైన సంవేదన. తెలంగాణాలో ఏమూల వెదికినా కనిపించే విషాదం, బీభత్సం, నిర్వేదం.
నల్లగొండ బతుకులు
వీణతంత్రులు తెగిపడినట్లు
ముడిపడినట్టి పేగులాయే
అన్న పాదం తోనే కవి సమర్థత, ఆయన చేయబోతున్న వస్తుగమనం తెలిసిపోతాయి.
నల్లగొండలో ఫ్లోరోసిస్ సమస్య తెలంగాణ బతుకు సమస్యల్లో ఓ ప్రధానాంశం. ప్రాకృతికాంశాలతో పాటు రాజకీయుల నిర్లక్ష్యానికి ప్రభుత్వాల విచక్షణకు ఇదో నిలువెత్తు నిదర్శనం. నిజమైన ఏ సాహిత్యకారుడు దీనికి స్పందించకుండా ఉండలేడు.
దీర్ఘకావ్యం ఈ రోజు తెలంగాణా కవిత్వంలో బహుముఖంగా విస్తరించింది. వచన కవిత్వం, సమకాలీన ప్రజల నిర్వేదం కథారాహిత్యం, అనుభూతి గాఢత, ప్రతీకల పరిమిత ప్రయోగం, నిర్మాణంలో తగు మేరకు కాల్పనికత, ఈ నాతి లాంగ్ పోయమ్‌లో ప్రధాన లక్షణాలు. డబ్బీకార్ ఈ లక్షణాలన్నీ చక్కగా పాటించారు ఈ కావ్యంలో.
ఒక దుఃఖాన్ని, నిర్వేదాన్ని చెబుతున్న సందర్భం కావచ్చు, ఆయన పాదాలు నిరలంకారంగా, నిరాడంబరంగా నడుస్తుంటాయి. వస్తువు నిర్మాణం మీద పెత్తనం చేస్తున్నట్లనిపిస్తుంది. ఉన్నట్లుండి వస్తువే ప్రతీకై మనముందు మెరుస్తుంది. ఇక ఆయన కవిత్వం ఆ వెనుకే వస్తువు మనలో ప్రవేశిస్తుంటాయి. క్రమంగా మనమంతా ఆయన వస్తువే అయిపోతాం.
రాజులు కట్టిన గోడలు నేడు పెను శిలలపైన శిధిలాలుగా మారడం, అక్క చెలిమి ఊటబావి వోటికుండలా మిగిలిపోవడం, పేగులు వీణతంత్రులు తెగిపడినట్టు తెగిపడడంలాంటి బాధిత ప్రాంతం యొక్క వేదనా శకలాలు మనల్ని చుట్టుముడుతాయి. నవ్వు చాళ్ళు అయ్య మొహం మీద మాయం కావడం, నెర్రలు పడ్డ నేల సీతమ్మను మింగినట్లున్నదనడం, మానుకుండలోని మాగాయ ముక్కలం లాంటి వాక్యాలు కవి వ్యక్తీకరణ నైపుణ్యానికి నిదర్శనం.
సాధారణంగా పునరుక్తి పాట లక్ష్యం పాట. ఇది వచన కవిత్వంలో ప్రయోగిస్తే అంత ఔచిత్యవంతంగా ఉండదు. కానీ సమర్థుడైన కవి దీనిని సమయంగా ప్రయోగిస్తాడు. డబ్బీకార్ ఏమాయె ఏమాయె అని ధాత్రీ ధాత్రి అని పునరుక్తి ఒక ఆర్తిని నిస్సాహాయ వేదననే వ్యక్తీకరించింది.
ఈ కవికి శబ్దం కోటి గొంతుకల ఆర్తనాదం. రాజకీయ నక్కల జిత్తుల్ని ధ్వసించే అంకుశం.
అలాంటి ఆయన శబ్దానికి హాట్సాఫ్. దగాపడ్డ తెలంగాణా నిలువెత్తు నిదర్శనమైన నల్లగొండ దైన్యం చిత్రించే ఈ దీర్ఘ కవితకు స్వాగతం.

డా. కాంచనపల్లి
పాలపిట్ట జులై 2012 సంచిక

* * *

“ఫ్లోరోసిస్… ఫ్లోరోసిస్….” డిజిటల్ రూపంలో కినిగెలో లభిస్తుంది. అంతేకాదు, ఈ దీర్ఘకవిత ప్రింట్ బుక్‌ని ఇప్పుడు కినిగె ద్వారా తగ్గింపు ధరకి తెప్పించుకోవచ్చు. మరిన్ని వివరాలకు ఈ క్రింది లింక్‌ని అనుసరించండి.

ఫ్లోరోసిస్‌… ఫ్లోరోసిస్‌… On Kinige

Related Posts:

దీవి సుబ్బారావు కవిత్వం (6 + 1)

Deevi Subbarao known for his simple, contemporary, heart-touching Telugu poetry.
To purchase seven of his poetry books visit http://kinige.com/kbook.php?id=978 now.

Kinige now brings you seven of his poetry collections. Purchase all these six books at 20% discount and additionally get another book మాటన్నది జ్యోతిర్లింగం absolutely FREE! Hurry, this print book only offer is valid only for limited stock.

Books Available in this collection.
1. సూరీడు
2. ధూళిగా మార్చే ప్రేమపథం
3. అడవి పాడింది
4. తత్వగీతం
5. చిన్నప్పుడన్నీ ఆశ్చర్యమే!
6. నవనవం

MRP for above six books = Rs. 275/-
After discount of 20% you get all these six books at = 220/-
Additionally get మాటన్నది జ్యోతిర్లింగం book absolutely FREE!
Your total savings … 105/- on this Rs. 275/- purchase!
Hurry to relish this sarala, sweet, hearty Telugu poetry.

Deevi Subbarao Poetry print book collection (6 + 1) On Kinige

Related Posts:

చీకటి వెలుగుల ప్రతిబింబం (“లైఫ్ ఎట్ చార్మినార్” పై సమీక్ష)

సాహిత్య ప్రస్థానం పత్రిక మే 2012 సంచికలో “నచ్చిన పుస్తకం” అనే శీర్షిక క్రింద “చీకటి వెలుగుల ప్రతిబింబం” అనే పేరుతో శ్రీ వొరప్రసాద్ గారు అయినంపూడి శ్రీలక్ష్మి రాసిన “లైఫ్ ఎట్ చార్మినార్” అనే కవితా సంకలనాన్ని సమీక్షించారు. ఆకాశవాణి హైదరాబాద్ కేంద్రంలో పనిచేస్తున్నశ్రీమతి అయినంపూడి శ్రీలక్ష్మి గతంలో ‘అలల వాన‘ కవితా సంపుటి వెలువరించారు. తాజాగా విశేషరీతిలో ‘లైఫ్ ఎట్ చార్మినార్‘ డాక్యూ పోయెమ్ అనే సుదీర్ఘ కవితతో పాఠకుల ముందుకు వచ్చారు.

అర్థవంతంగానూ, పొందికగానూ కూర్చిన కవిత్వం పాఠకులను అలరిస్తుందని. చిక్కటి కవిత్వానికి విలక్షణమైన కవితా వస్తువు మరింత వన్నె తెస్తుందని వొరప్రసాద్ పేర్కొన్నారు. హైదరాబాద్ అనగానే గుర్తుకు వచ్చే ‘చార్మినార్’ ఈ దీర్ఘ కవితా వస్తువు అని చెబుతూ, చార్మినార్ విలక్షణత, విశిష్టత ఈ కవితలో చక్కగా ప్రతిబింబించిందని ఆయన అన్నారు.

చారిత్రక కట్టడం ప్రాధాన్యత, మత సామరస్యం, అక్కడి ప్రజల జీవనోపాధి, మక్కామసీదు, పావురాలు వంటి వన్నీ ఈ దీర్ఘకవితా ప్రయాణంలో పాఠకుడిని విభిన్నంగా పలకరిస్తాయని, చదువరులు ఆశ్చర్యపడేలా చార్మినార్ పరిసరాలను కొత్త కోణాలలో కవయిత్రి ఆవిష్కరించారని ఆయన అభిప్రాయపడ్డారు. కవితలకు తగ్గ అందమైన భావచిత్రాలు పాఠకుడికి గిలిగింతలు పెడతాయని అన్నారు.

‘చార్మినార్ -/నాకు విచ్చుకున్న దోసిలిలా అనిపిస్తుంది /దేవుణ్ణి-/ ఏ కోరిక కోసమో అర్థిస్తున్న భక్తునిలా అనిపిస్తుంది’ శూన్యాకాశంలోకి నిట్టనిలువుగా పైకిలేచిన చార్మినార్ గోపురాలను చేతులుగా మలిచి కవిత్వ శిల్పం చేస్తారు. చార్మినార్ పక్కనే ఆనుకుని ఉండే మక్కామసీదులో వేలాది భక్తులు నిత్యం చేసే నమాజు దృశ్యాన్ని ఈ వాక్యాలు ఆవిష్కరిస్తాయి. నాలుగు శిఖరాల చార్మినార్ నాలుగు రోడ్లుగా విస్తరిస్తూ మనుషుల్లో మానవత్వం నింపుతుందని కవితాత్మకంగా చెబుతారు. “నాలుగు దిక్కులా రోడ్లు వేసుకున్న చార్మినార్/ మనుషుల రక్తాల్లో/ ఏ సమున్నత మానవతావాదాన్నో/ ప్రవహింపజేస్తున్నట్టుగా అనిపిస్తుంది” అనడంలో మనుషుల్లో మానవత్వం ఒక నిరంతర ప్రవాహంగా కొనసాగాలనే భావనను బలంగా వ్యక్తీకరించే ప్రయత్నం కనపడుతుంది. భావ వ్యక్తీకరణకు శక్తివంతమైన పదాలను ఉపకరణంగా చేసుకోవడంలోకవయిత్రి ప్రతిభ వెల్లడవుతుంది. ఎటువంటి భావాన్నైనా తన వస్తువు పరిధి దాటకుండా సమర్థవంతంగా కవిత్వీకరించగలిగారు. ప్రతీ వాక్యంలో ఆర్థ్రత,కరుణ, మానవీయత అంతర్లీనంగా ప్రతిఫలిస్తాయని వొరప్రసాద్ అన్నారు.

‘నగరమంతటా/తెల్ల ముఖమల్ లా పరుచుకున్న చలి పవనం/చార్మినార్ కు/ వందల మీటర్ల దూరంలోనే “గాయబ్” అవుతుంది /’షాదాబ్’ బిర్యానీ సొగసైన పరిమళాలు /హైకోర్టు – గుల్జార్ హౌస్ వరకు/గాలిలో తేలివస్తాయి’ ఈ చరణాలు పాఠకుల మనసులను ఆహ్లాదపరుస్తాయని, చలిని తెల్లని మఖమల్ వస్త్రంతో పోల్చిన కవయిత్రి భావుకత అబ్బురపరుస్తుందని అంటారు సమీక్షకులు. బిర్యానీ పరిమళాలు మన నాసికను చేరుకుంటాయట.

ఈపుస్తకంలో అనేక చోట్ల కవయిత్రి భావాలు పాఠకుడిని ఆకట్టుకుంటాయి. “హరేక్ మాల్ బీస్’ అరుపులు /’దేనేకీ బాత్ బోలో భాయ్’ బుజ్జగింపులు అన్నీ కలిసి/ ఏ అజ్ఞాత సంగీతకారుడో కూర్చిన మనుష్య సంగీతాన్ని వినిపిస్తుంటాయి’ అంటారు. మనుషుల నిత్యజీవన సమరాన్ని చక్కటి కవితా చరణాలుగా మలుస్తారు.మనుష్య సంగీతం అనేది ప్రతీ మానవ హృదయాన్ని స్పందింపచేసే భావన. మనుషులు మనుషుల కోసం మానవీయంగా స్పందించినప్పుడు ఒక మంచి సమాజానికి ఆస్కారం ఉంటుంది. ఒక సమిష్టి భావన మనిషికి బలాన్నిస్తుంది.

‘జనం కళ్ళల్లోకి తొంగిచూస్తే చాలు…/ ఆకాశంలోని నక్షత్రాలన్నీ కూడబలుక్కొని/ చార్మినార్ పరిసరాల్లోకి / ఏ ఫ్లెయింగ్ సాసర్ లేకుండానే / దిగివచ్చినట్లనిపిస్తాయి’ అంటూ మనుషుల కళ్లను నక్షత్రాలతో పోల్చి కవయిత్రి మెప్పిస్తారని వొరప్రసాద్ అన్నారు. ప్రతీకాత్మకంగా, భావనాశక్తి ద్వారా అభివ్యక్తీకరిస్తూ దీర్ఘకవితను హాయిగా చదివేలా కవయిత్ర్రి రాసారని, పదబంధాలనిండా సామాజిక స్పృహ పరుచుకుని ఉంటుందని ఆయన అన్నారు. అక్షరాలన్నీ అంతర్లీనంగా సామాజిక సంగీతాన్ని వినిపిస్తాయని సమీక్షకులు అభిప్రాయపడ్డారు.

పూర్తి సమీక్ష సాహిత్య ప్రస్థానం మే 2012 సంచికలో లభ్యమవుతుంది.

ఇన్ని చక్కని కవితలున్న ఈ పుస్తకం డిజిటల్ రూపంలో కినిగెలో లభిస్తుంది. మరిన్ని వివరాలకు ఈ క్రింది లింక్‌ను అనుసరించండి.

లైఫ్ @ చార్మినార్ On Kinige

Related Posts:

తెలుగు కవిత్వ లోకంలో ఓలలాడండి ….

ప్రతీ ఏడాది, ఆ సంవత్సరం ప్రచురితమైన కవితల్లోంచి అత్యుత్తమ కవితలని ఎంచుకుని ఒక సంకలనంగా ప్రచురిస్తున్నారు సాహితీమిత్రులు. కాలానుకనుగుణంగా కవితలను పరిణామాల్లో అంశాలకు ఆవిర్భావ వికాసాలకు ఇవి దర్పణాలు. సంపాదకులు పాపినేని, దర్భశయనం వారి ప్రమాణాల మేరకు కవితల్ని ఎన్నిక జేయడం జరుగుతుంది.

2007 నుండి 2011 వరకు వచ్చిన ఐదు కవితా సంకలనాలనూ మీరు ఇప్పుడు 25 శాతం తక్కువకు కొనుగోలు చెయ్యండి, తెలుగు కవితా లోకంలో ఓలలాడండి.

తెలుగు కవితా లోకంలో విహరించడానికి ఇప్పుడే http://kinige.com/koffer.php?id=40 దర్శించి Buy this Offer మీట నొక్కండి.

కవిత 2007 – 2011 … 25 శాతం తక్కువకు! On Kinige

Related Posts:

సంక్షుబ్ధ సౌందర్యం ఆశారాజు పేరాగ్రాఫు కవిత్వం – ఒగరు

పదమూడు కవితా సంపుటాలతో తెలుగు సాహిత్యాన్ని పరిపుష్ఠం చేసిన ఆశారాజు గురించి ఏ పరిచయమూ అవసరం లేదు. ‘నేపథ్యం’ కావ్యానికి ఫ్రీవర్స్‌ ఫ్రంట్‌ అవార్డును, ‘ఒక తడిగీతం’ కావ్యానికి పొట్టి శ్రీరాములు తెలుగు విశ్వవిద్యాలయం సాహిత్య పురస్కారాన్ని, సినారె కవితా పురస్కారాన్ని, కామిశెట్టి కవితా పురస్కారాన్ని, ‘సారంగి’ కావ్యానికి విశ్వకళాపీఠం స్నేహనిధి పురస్కారాన్ని అందుకొన్న ఆశారాజు పిన్న వయసులోనే రంజని – కుందుర్తి అత్యుత్తమ పురస్కారం పొందం విశేషం. ‘ఆశారాజు ఈ పదమూడో కావ్యంతో పుస్తకప్రియుల్ని ఆశ్చర్యపరుస్తున్నాడు’ అంటున్నారు సుప్రసిద్ధ విమర్శకులు థింసా (పి.సి.రాములు).

* * *

కవి కామరూపుడు కాదు. కాల స్వరూపుడు. తన కాలానికి నిబద్ధుడు. భవిష్యత్తరానికి మార్గదర్శకుడు. కవి ప్రవక్త. కవిత్వం ప్రవచనం. ప్రవచనం భాషకు లొంగదు. కవిత్వానికి భాష చాలదు. దరిమిలా కవిత ఒక భాషా శకలంగా కాక ఒక ప్రవచనంగా (discourse) మనకు ద్యోతకమవ్వాలంటే సాంప్రదాయక విమర్శనా పద్ధతులు సరిపోవు. రాజకీయార్థిక సామాజిక సాంస్కృతిక మానవ మనోవైజ్ఞానిక శాస్త్రాల పరిచయం తప్పనిసరి. అప్పుడే text వెనకున్న context కానీ context ని text చేసిన సామర్థ్యంగానీ మనకు బోధపడదు. కవిత్వం భాషా చమత్కారిక కాదు. కనిపించని గాయాలను గానం చేసే సామాజిక సంకీర్తన.

కవిత్వానికి రంగు, రుచి, వాసన, దిక్కు, దిశ, చూపు, తోలతు ఉంటాయనడనికి ఇదుగో అపురూప కవి ఆశారాజు. ఇప్పుడు పదమూడవ సంపుటిగా వెలువరిస్తున్న తన ఒగరు ప్రబల నిదర్శనం. అవును… నిజం… ఇది ఒగరు కవిత్వం… తొగరు కవిత్వం… నగర కవిత్వం… నరుడి కవిత్వం… కొండొకచో పొగరు కవిత్వం కూడ…!
వివిధ పత్రికల్లో ఆశారాజు పేరాగ్రాఫు కవితల్ని చదివినప్పుడు కొందరు విస్తుపోయి వుండొచ్చు. చాటు మాటుగానో, జనాంతికంగానో, స్వగత ప్రకాశంగానో ఈ కవిత్వం ప్రస్తావన కొచ్చి కొందరు ఉడుక్కొని ఉండొచ్చు. అద్భుతమైన ఊహా శాలిత్వంతో కవిత్వం పలికే ఆశారాజేనా, ఈ మతి తప్పిన, తలతిక్క కవిత్వాన్ని రాస్తున్నాడని నివ్వెరపి ఉండొచ్చు. ఎందుకింత అస్తవ్యస్తంగా అ(తి)ధి వాస్తవికంగా వక్రోక్తి వైచిత్రిగా నైరూప్య విరూపణగా, విరోధాభాసగా ఆశారాజు తన కవిత్వాన్ని ప్రకటిస్తున్నాడని సందేహమందేహులై ఉండొచ్చు. నిజానికి – అధివాస్తవిక ఛాయలు ఈ కవిత్వంలో కొంతమట్టుకు కనిపిస్తునప్పటికీ, వికృతాలోచనల వక్రభావనలు మాత్రం లేశమాత్రమూ కనిపించవు. సామాజిక వాస్తవిక సంక్షోభ జీవన సంక్షుభిత దృశ్యాలీ కవిత్వంలో దృగ్గోచరమవుతాయి. ధనస్వామ్య యాంత్రిక నాగరికత సృజించిన విశృంఖల విషసంస్కృతి, నగర జీవన సంక్లిష్టత, నైతిన విలువల విధ్వంసనం, పడదోసి పైకెక్కిపోవాలనే మనస్తత్వం, మనిషి పరాయీ కరణకు గురై ఈ సమాజపు టంధకార కీకారణ్యంలో ఒంటరి సామాజికుడిగా మిగులుతున్న దుర్మార్గపు సందర్భం… ఈ ‘ఒగరు‘ వ్యక్తీకరణగా ద్యోతకమవుతుంది.

హింస… హింస… క్రౌర్యం… పైశాచికం… బీభత్సం… భయానకం… ఎటుచూసినా కత్తుల భాషే… కత్తులు మింగి నిద్రపోతున్న ప్రేమికులే… ఎక్కడ చూసినా
నరికేసిన తలలే… రాలిపడ్డ కనుగుడ్లే… దొర్లుతున్న మొండలే… ఖండిత పసిదేహాలే… ఎక్కడ చూసినా కళింగయుద్ధానంతర దృశ్యాలే…! హింస… హింస…
అటుచూడు హింస… ఇటుచూడు హింస… ఎటుచూడు కటువైన చటుల హింస… ‘హింస రచన… ధ్వంస నచణ… ధ్వంస నచణ… ధ్వంస రచన… హింస నచణ… violent love… violent love… గొడ్డళ్ళతో, వేట కొడవళ్ళతో, పిడిబాకుల్తో, యాసడ్ దాడుల్తో ప్రేమస్వరూపాన్ని గాలించి కనుగొనబూనడం… దారుణాతి దారుణం. కనుకనే… హింసాయ మరణం చుట్టు ముట్టిన వేళ సంభోగేచ్ఛ కట్టలు తెంచుకుంటుంది. హింసారాజ్యం… రాజ్యహింస… నిరంతరం… రాజ్యం ఉక్కుపాదం కింద నలుగుతున్న బతుకులే… అభద్రతతో ఆవిరవుతున్న అసువులే… రాజ్యహింసకు తరతమ భేదాలు లేవనీ, ఉండవనీ మళ్ళీ మళ్ళీ చెప్పాల్సి రావడం విచారకరం. రాజ్యహింస ఎన్ని రకాలుగా ఎంత సూక్ష్మంగా ఉంటుందో ఆశారాజు చెప్పిన తీరు ప్రశంసనీయం. ‘రాక్షసులు… రాక్షసులు… రాక్షస రతి… ఇప్పుడొస్తున్న సినీమాలు ఒక రాజ్యహింస… సెన్సార్లు ఒక ఎన్‌కౌంటర్‌… అన్నింటికి ఆడశరీరమే కారణమా? మందులమ్ముకునేవాడు చూపించే మగకండల బొమ్మలే కారణమా? మీరు ఒప్పుకోరుగానీ ఇది రాజ్యహింసనే…’ వాచ్యంగానే అయినా ఒకానొక నిగూఢ భయంకర వాస్తవాన్ని మనముందుంచిన ఆశారాజు అభినందనీయుడు. భౌతిక అణచివేత సాధనంగా ఆధునిక రాజ్యం అవధరిస్తే బౌద్ధికంగా భావజాల పరివ్యాప్తికి దోహదపి రాజ్యహింసోపకరణాలుగా రూపెత్తుతున్న సాంస్కృతిక, మీడియా, సినిమా, విద్యాలయాలు, కుటుంబం, కార్మిక సంఘాలు, మొదలగు సామాజిక సంస్థల లోగొట్టును రట్టు చేసిన ఆశారాజు కవిగా తన ప్రత్యేకతను చాటుకుంటున్నాడని చెప్పడనికి ఈ ‘ఒగరు‘ కవిత్వమే నిలువెత్తు సాక్ష్యం.

ఉనికి కోసం ఉబలాటపడుతున్న అస్తిత్వ క్రోధనలన్నీ ఏకమై సామ్రాజ్య వాదాన్ని మట్టికరిపిస్తాయని ఆశాభావపుటల్ప సంతోషంతో సంబరప్డం తప్ప సదరు అస్తిత్వపు క్రోధనలన్నీ రాజ్యానికి అనుషంగిక ఉపకరణాలుగా మారిపోయి అంకుల్‌ శ్యామ్‌ మూతి తుడుచుకొనే టిష్యూ పేపర్లవుతాయని ప్రగతిశీలురు కూడ గ్రహించకపోవడమే అత్యంత విషాదకరం.

అంతా డంబికత్వమే…అంతా డంబాచార్యులే… అసలు ముఖం కనిపించదు. నకిలీ మెరుగుకే మార్కెట్‌ ఎక్కువ. ఫ్యూడల్‌ ఉదారగుణమే ఎదురులేని జనాకర్షక
భూషణమై మురిపిస్తున్నదా!? విప్లవస్ఫూర్తి ఏమారుతున్నదా? ప్రలోభాలే ప్రధాన ఆదర్శంగా పరిణమిస్తున్నాయా? ఎవరి స్వార్థం వారి నెట్‌వర్క్‌ను పెంచి లాబియింగే ఒక అదనపుటలంకారమవుతున్నదా? కరప్షన్‌… కరప్షన్‌… ఇంటలెక్చువల్‌ కరప్షన్‌… మేధా పతనం… పతనమేధా… ‘రాచకొండ’ ఒక రాచపుండు కాకపోవడనికీ, ‘మానాల’ రాజ్యభ్రష్టత్వానికి కొలమానంగా మారకపోవడనికీ కారణాలనేకం… కానీ కనిపిస్తున్న దొక్కటే… పోరాటం పాలుమాలుతున్నట్లుండం… సంపాదనే సర్వోత్కృష్ట కార్యం కావడం…! కానీ రాజ్య నరమేధాన్నరికట్టే సత్తా ఒక్క వర్గపోరుకే ఉందన్న నగ్నసత్యాన్ని గ్రహించం మన విధి.

కవులు స్వప్నాధిపతులు. కలలు కనడం వారి నైజం. కలని నిజం చేయడం కాదు కవిత్వం… నిజాన్ని కలగనడమే కవిత్వం గదా! ఈ ‘ఒగరు‘లో స్వప్నాంతర్గత
దృశ్యాల చిత్రిక కనిపిస్తుంది. కలని కవిత్వంలో పట్టుకునే ప్రయత్నం చేశాడు ఆశారాజు. సామాజిక వాస్తవికతే కలల్నినియంత్రిస్తాయని ప్రత్యేకించి ప్రస్తావించనక్కర్లేదు.
ఇక్కడే ఒక విషయం చెప్పాలి. ఏమంటే… సుప్తచేతనలోని గుప్త రహస్యాలకు, విఫల వాంఛల విపరీత సైకీ వ్యక్తీకరణ కాదీ కవిత్వం. హింసాత్మక జీవన విధ్వంస దృశ్యాల్ని మన కళ్ళకు కట్టే కవిత్వం. మొత్తం సమాజాన్నే ఈడ్చి జాడించిన బలమైన వ్యాఖ్యాన కవిత్వం. సర్రియలిస్టు ధోరణిలో కనిపించే ఇరోటిక్‌ భావాలీ కవిత్వంలో కన్పించక పోవడం ఈ ఒగరు కవిత్వానికబ్బిన అదనపు సుగుణం.

తీరమ్మీద ఇసుకంతా చిన్నపిల్లల కళ్ళలా కదలాడుతున్న రాత్రిగా లలితమైన ఊహ చేయగలిగిన ఆశారాజు ఒక్కోసారి ప్రబంధ కవుల వ్యక్తీకరణని తలపించే విధంగా గుసైన అభివ్యక్తితో విస్మయాద్భుతం గొల్పుతాడు.

రెండు చిలుకలు ఆమె ముక్కెరలోని కెంపు కొరుకుతున్నాయి.
వెన్నెల కురిసి నేలమీది గడ్డి కాలిపోయింది
పెదాల మీద జారిపిన చినుకుల ముత్యాలు గుండె శిఖరాల
మీద దొర్లి చిట్లిపోతున్నాయి…
లాంటివే గాక
సర్పాలు తిరిగే అధరాలు
ఈ షెహనాయిలో సర్పం దూరి బుసకొడుతోంది.

లాంటి వినూత్నాభివ్యక్తీకరణలు ఈ ఒగరులో మనల్ని ‘మంత్ర’ ముగ్ధుల్ని చేస్తాయి. సున్నితత్వంలో కర్కశత్వం, కర్కశత్వంలో సున్నితత్వం, భయంలో ఆనందం, ఆనందంలో భయం, బీభత్సంలో సౌందర్యం, సౌందర్యంలో బీభత్సం – అన్నీ ఏక క్షణంలో కలగలసి అనుభవానికొచ్చే పికాసో గుయెర్నికా చిత్ర రసన ఈ ఆశారాజు ఒగరు.
ఒకింత మనసుపెట్టి ఏకాగ్రతతో ఈ కవిత్వాన్ని పఠిస్తే… ఇందులోని గదలాడించే సౌందర్యం, గజవజ వణికించే సౌందర్యం, రవజవ లాడించే సౌందర్యం, సలమల
మసలించే సౌందర్యం… బీభత్సరస ప్రధాన వైచిత్య్రానంద సౌందర్యం… సారాంశం… సంక్షుబ్ధ సౌందర్యం మనల్ని అచ్చెరువు గొలుపుతుంది.

“There can be no beauty at all, as far as I am concerned -convulsive beauty – except at the cost of affirming the reciprocal relations linking he object seen it its motion and in its repose”

-Mad Love – Andre Breton

ఒక వస్తువు చలనంలో ఉన్న క్షణాన్ని
అదే వస్తువు సరిగా చలనం ఆగిపోయిన క్షణంతో
కలిపేటప్పుడు స్ఫురించే పరస్పర సంబంధాన్ని
ప్రదర్శించేదే సంక్షుబ్ధ సౌందర్యం

అర్థరాత్రి సంచరించే నాగిని సౌందర్యాన్ని, బతుకు తీగ మీద నడిచే రాజమణి మరణ వాంగ్మూలాన్నీ, చితి ముందు కూర్చుని పాడుతున్న ఎరుకలసాని చివరి జోస్యాన్నీ, పాములోడి ప్రియురాలి వెన్నెల బుసల్నీ, కవిత్వం విషకన్య పచ్చల పిడిబాకుల రహస్యపు చుంబనాల్నీ, తియ్యని పాముకాటునీ, బిగబట్టిన పెదాల సౌందర్యాన్నీ, బిగించిన పిడికిలి సౌందర్యాన్నీ చవిచూసేందుకు ఒగరును ఆస్వాదించండి.

థింసా (పి.సి.రాములు)
(జయంతి త్రైమాసిక పత్రిక, జనవరి – మార్చి 2010 సంచిక)

* * *

ఒగరు డిజిటల్ రూపంలో కినిగెలో లభిస్తుంది. మరిన్ని వివరాలకు ఈ క్రింది లింక్‍ని అనుసరించండి.

ఒగరు On Kinige

Related Posts: